Als er één periode in je leven is waarin je veel over de wereld en je plaats als mens daarin nadenkt, dan wel tijdens je adolescentie. Zo ook Estee, in Het boek Estee. Zij lijkt op dat punt wel het archetype van de adolescent. Haar gedachten razen tegen hoge snelheid door haar hoofd. Als lezer word je er deelgenoot van doordat Estee er volop uiting aan geeft tegen haar broer. Een waterval van woorden, waarop veelal geen reactie volgt. Die verwacht ze ook niet echt van haar broertje. Wél van anderen, maar die horen haar niet of geven foute antwoorden. Op het einde van het boek loopt het dan ook helemaal mis, wanneer Estee zichzelf volledig in de knoop gedacht heeft. Een einde dat ons, jammer genoeg, al op de achterflap van het boek was ingefluisterd.

De gedachten, angsten en vragen van Estee zijn niet nieuw of wereldschokkend. Iedereen die de adolescentiefase voorbij is, heeft ze vast op de een of andere manier gekend. Waarschijnlijk is ook het feit dat haar ouders er geen oren naar hebben weinig uitzonderlijk. Toch geraken de meeste jongeren er wel uit. Enkelen niet, en dat verhaal wordt hier vrij geloofwaardig gebracht.

Niettemin mangelt er hier en daar iets aan de vorm. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van de broer van Estee. Het is onduidelijk of dat terugblikkend gebeurt, na de dramatische afloop, of dat het verhaal parallel met de feitelijke gebeurtenissen wordt opgebouwd. Er zijn indicaties voor beide vertelposities. Toch is enkel de eerste geloofwaardig te hanteren. Estees broer reageert immers niet omdat hij nog te jong zou zijn om te begrijpen waar zijn zus het over heeft. Als dat zo is, is het weinig consequent hem wel letterlijk de lange monologen van zijn zus te laten verwoorden. [Johan Van der Auweraert]

Een aangrijpende roman over een depressieve tiener door de ogen van haar broertje. Estee, een jong en grillig meisje, probeert zichzelf en de wereld om haar heen te begrijpen. Terwijl niemand anders naar haar lijkt te luisteren, observeert haar jongere broertje Remy haar met verwondering. Hij probeert haar te begrijpen, maar is te jong om te beseffen dat haar puberale gedrag overgaat in een ernstige depressie. Het verhaal leidt naar een confronterend einde, waarbij Remy verbijsterd en verdrietig achterblijft. Invoelend en soepel geschreven. Geschikt voor een brede tot literaire lezersgroep. Alex Boogers (Vlaardingen, 1970) is een Nederlandse schrijver. Hij debuteerde in 1999 met ‘Het boek Estee’ en schreef vele boeken. Zijn roman ‘Alleen met de goden’ werd bekroond met de Nederlandse Boekhandelsprijs. 'Alle dingen zijn schitterend' vormt samen met 'Het waanzinnige van sneeuw' en 'Het boek Estee' een drieluik over hoop en eenzaamheid, dat de levensloop van Remy van Sand beschrijft. De boeken zijn los van elkaar te lezen.