In 1981 bundelde Burnier (1931-2002) een keuze uit haar poëzie in het krap 39 pp. omvattende bundeltje 'Na de laatste keer'. Onder dezelfde titel verschijnt deze veel ruimere postume selectie (>100 pp.) door Burniers levenspartner Ineke van Mourik, literatuurwetenschapper Maaike Meijer en Jonne Linschoten. Zij hebben de gedichten zinvol ondergebracht in zes afdelingen die tevens belangrijke thema's in B's oeuvre aanduiden: adolescentengevoelens; oorlog en het kwaad; reizen; liefde; het goddelijke en geestelijke; ouderdom, dood en het verlangen naar de lichtwereld aan gene zijde. Burnier was geen dichter en dat vond ze eigenlijk zelf ook. De vroege verzen in afdeling I bevatten menig poëtisch cliché en doen soms sterk denken aan Lodeizen. Meestal zijn de gedichten meer korte invallen, notities, vaak met essayistische inslag. Ze zijn vooral te lezen tegen de achtergrond van het ideeënrijke proza (romans, verhalen, essays), zoals de bezorgers in hun uitvoerige Nawoord ook duidelijk maken; ze geven die ideeën 'in a nutshell'. Dat bepaalt ook meteen het belang van dit boekje. Zeer fraai verzorgde uitgave.