Een goede fantasy, vertelt de gelauwerde Amerikaanse auteur Ursula K. Le Guin in haar essaybundel The Wave in the mind (2004), is absoluut niets betekenend als er niets wezenlijks op het spel staat: "If mere winning, coming out on top replaces moral choice". Als "winning" alles is wat een verhaal biedt, is dat onvoldoende. Een slecht uitgevoerde tovenaar, aldus Le Guin, is een dode tovenaar. Onzorgvuldig geschreven fantasy waarin de feiten en de daaruit voortkomende beeldspraak niet tot in detail kloppen, doodt de magie en is ongeloofwaardig.
Vuurdraken van Anne West is een typisch voorbeeld van zo'n ongeloofwaardige fantasy. Het verhaal over de zestienjarige Andra uit Ofor die als enige van haar dorp een aanval van de vuurdraken overleeft ? haar ouders, zusje en geliefde laten het leven ? en met Aylen de Zwerver alias Selchior de Grote Tovenaar, de zeepiraat Maeven al Garrick en feeënprins Jéron op zoek gaat naar de magische staf Dirindra om de wereld van de vuurdraken (lees, het kwaad en niets anders dan het kwaad) te bevrijden, is onduidelijk, rommelig en hangt van clichés aan elkaar. De citaten uit 'De heilige Alchion, het boek der Grote Draken', waarmee ieder hoofdstuk begint, zijn bedoeld om de lezer inzicht te geven in het ontstaan van Wests haar imaginaire wereld die wordt geregeerd door de machtswellustige vuurdraken. Al vanaf het allereerste citaat blijkt dat West onvoldoende uitweidt over haar wereld, waardoor je met vragen en onduidelijkheden achterblijft. Wie zijn bv. de Grote Draken die ooit vredig samenleefden met de machtige tovenaars? Waartoe dienen zij in het verhaal? Waarvoor staan zij symbool? Of worden ze door West plomp verloren geïntroduceerd omdat een fantasy zonder kwaad geen bestaansrecht heeft?
Het gebrek aan feitelijke informatie over Wests imaginaire wereld maakt dat de verschillende karakters ? te veel en te snel na elkaar geïntroduceerd ? onvoldoende tot hun recht komen.
Wie of wat is de god Amatat die ineens in het verhaal verschijnt? Wat precies is Maeven al Garricks rol? Wat is zijn toegevoegde waarde? Wat is Jéron zijn achtergrond? Wat is de geschiedenis van het feeënrijk? En waar komen die elfen vandaan die volgens 'De heilige Alchion' een verbond met de tovenaars sloten en de Dirindra veroverden? Het zijn vragen die helaas onbeantwoord blijven. Tel daarbij op het clichématige taalgebruik, ("woeste golven", "verlammende angst", "houden van is soms loslaten"), het voorspelbare einde en de vettige moraal (natuurlijk verslaat Andra de vuurdraken en natuurlijk lukt haar dat omdat zij de wereld wil dienen en haar wraakgevoelens opzij kan zetten), en er gebeurt precies waarvoor Le Guin waarschuwt: Onzorgvuldigheid leidt tot dode tovenaars en een volledig gebrek aan magie. [Mirjam Noorduijn]

De 16-jarige Andra wordt als enige bij een aanval door vuurdraken gered door een beruchte zwerver. Haar zin naar wraak lokt haar samen met hem op avontuur; als ze de 'Dirindra' kunnen vinden en zuiver van geest zijn, kunnen ze daarmee de draken verslaan. De reis voert langs merkwaardige gezellen en over vreemde wegen. De beschrijvingen zijn vlot en bondig. De sfeer doet denken aan diverse fantasyseries waar verschillende volkeren naast elkaar leven. De draken, 'Het boek der grote draken' en de onwetenheid van de hoofdpersoon hebben bijvoorbeeld veel weg van de wetten van de magie. Het verhaal mist soms diepgang en uitweiding, wellicht om de leesbaarheid te behouden en dikte te beperken. De hoofdstukken zijn maximaal vijftien pagina's lang en worden geopend door een fragment uit 'het boek' met kleine prent. Betrekkelijk korte zinnen en begrijpelijke woordkeus. Een logo rond de paginanummering en de kaart voor in het boek zijn subtiele verfraaiingen. Eerder verscheen van de auteur de vierdelige serie 'De macht van het zwaard'. Voor het deel 'De aardmagiër'* ontving zij de Jonge Jury Debuutprijs 2006. Vanaf ca. 11 jaar.

Het dorp van Andra wordt aangevallen door de vuurdraken. Heel het dorp brandt af. Haar vader, moeder, zusje en vriend komen om maar zij wordt op het laatste nippertje gered door Aylen de Zwerver. Aanvankelijk heeft ze schrik van haar redder omdat hij een gezochte struikrover is. Wanneer blijkt dat Aylen ook de enige overlevende van zijn volk is en ook vastbesloten is om de vuurdraken te overwinnen, groeit er stilaan een band tussen hen beiden. Op hun zoektocht naar de magische staf die ze nodig hebben om de draken te verslaan, komen ze allerlei vreemde figuren en heel angstaanjagende situaties tegen. Tovenaars, elfen, feeën, trollen en draken zijn de hoofdrolspelers in dit boek. De draken staan voor de vier elementen vuur, lucht, water en aarde. 'De vuurdraken' is een spannend verhaal dat zich helemaal in de fantasiewereld afspeelt. Het uiteindelijke thema is goed en kwaad, maar het verhaal is zodanig genuanceerd dat je merkt dat het soms noodzakelijk is om kwaad te doen om uiteindelijk het goede te bereiken. Het is ook een verhaal over vooroordelen die geleidelijk wegvallen door iemand beter te leren kennen. Ook het sterkste personage wordt op sommige momenten overmand door pijn en verdriet. Elk hoofdstuk begint met een fragment uit 'Het boek der grote draken'. Dit is een boek dat zichzelf schrijft en waardoor de geschiedenis steeds verder geschreven wordt. Naar het einde van het verhaal toe begrijp je pas wat die verschillende passages betekenen omdat er fragmenten ingelast worden waarin Andra en Aylen voorkomen. Dit boek boeit tot het einde en is een aanrader voor wie veel van fantasie houdt.