Van Diepenbeek is er in geslaagd om een duidelijk, goed ingedeeld en rijk geïllustreerd boek te produceren. Dit is pas een echte veldgids; je kan, gebruikmakend van de duidelijke inhoudsopgave, vlot aan de slag als je ergens een pootafdruk vindt, een braakbal vermoedt of je afvraagt of die drol in het bos nu van een vos komt of van de hond van de buren. Je hoeft dus niet het hele boek te doorworstelen om iets terug te vinden; gewoon zoeken bij 'loopsporen', 'braakballen' respectievelijk 'uitwerpselen'. Er worden enkel sporen van gewervelde landdieren behandeld. Onderzoeken welke insecten graafgangen hebben gemaakt in je kast thuis lukt dus niet met dit werk. Ook veren worden in dit werk eigenlijk niet voldoende behandeld, maar dat meldt de auteur zelf.

Enkele mankementen. De auteur definieert sommige begrippen niet. Je kan natuurlijk wel vermoeden wat "een glijbaan" of "een piste" is, maar voor iemand die zijn eerste stappen in het veld zet, kan dat toch verwarrend overkomen. Deze begrippen zal je ook niet in de index vinden en dat is erger. Anderzijds is de index wél goed als je een bepaalde diersoort wilt opzoeken. Hij geeft nl. aan op welke bladzijde welk bepaald aspect wordt besproken. Dat men titelkoppen in een andere kleur zet is prima, maar toch jammer dat er geen kopnummering wordt gebruikt. Dat maakt het nogal eens moeilijk om snel een bepaald hoofdstuk terug te vinden.

Hét minpunt van dit werk situeert zich toch bij de foto's. Waarom zijn sommige zeer informatieve foto's toch zo klein afgedrukt? Waarom werden haast nergens vergelijkingsobjecten mee gefotografeerd of een schaalaanduiding gegeven? Terwijl de auteur in haar laatste hoofdstuk zélf nota bene vermeldt dat pootafdrukken "met maatlatje [kunnen] worden gefotografeerd", heb je er als lezer het raden naar hoe groot de "braakbal van een bosuil met muizenhaar" is die elders staat afgedrukt. Sommige tekeningen zijn dan weer zodanig groot weergegeven dat je gaat letten op allerlei details die in het veld tóch niet waar te nemen zijn.

Het hoofdstuk 'Loopsporen' is ongetwijfeld het beste. De sleutel voor pootafdrukken is ronduit goed. Voor elk spoor wordt voldoende en echt bruikbare informatie verschaft. Zeer goed is ook dat wordt aangegeven met welke andere zaken een bepaald kenmerk kan worden verward; dit is een van de eerste keren dat ik dat in een veldgids tegenkom. Op een aantal plaatsen wordt bovendien een lijstje gegeven van andere voor dat hoofdstuk relevante literatuur.

Al bij al zet dit boek aan om er weer eens op uit te trekken, op zoek naar de sporen in de modder en afgeknabbelde nootjes in het bos. Geen voer voor de occasionele wandelaar, maar een degelijk werk voor de geïnteresseerde natuurliefhebber of -kenner. [Jens Verwaerde]

Veel dieren leiden een teruggetrokken en verborgen bestaan en zijn daardoor moeilijk in het vizier te krijgen. Toch verraden zij meestal hun aanwezigheid door sporen en kentekens die zij achterlaten. Een kenner kan zo op morfologische grond tot een determinatie van de soort komen. Veelal is sporenkennis een onontbeerlijk hulp bij zoogdierinventarisatie en natuurbeheer. Deze diersporengids behandelt in duidelijke en overzichtelijke hoofdstukken, sporen uit de Europese avi- en zoogdierfauna en in mindere mate uit de herpetofauna. Naast de bekende voetsporen worden ook minder bekende sporen behandeld zoals: prooiresten, plantendelen, modderbaden en geleiachtige klonten met kikkerdril. Bijzonder interessant is het laatste hoofdstuk, waarin op zeer deskundige wijze aandacht wordt gegeven aan het verzamelen en conserveren van diersporen. Deze buitengewoon boeiende veldgids is goed toegankelijk voor zowel de beginnende als de ervaren spoorzoeker. Door de goede kleurenfoto's en zwart-wittekeningen kan men tot een snelle bepaling komen. Voor sommige sporen, zoals braakballen, is echter wel een biologische kennis noodzakelijk. Een overzichtelijk register op wetenschappelijke en Nederlandse benamingen, een literatuuroverzicht en een verklarende woordenlijst, completeren deze gids.