Boek
Nederlands

Ik moet je iets heel jammers vertellen

Arno Bohlmeijer (auteur)
+1
Ik moet je iets heel jammers vertellen
×
Ik moet je iets heel jammers vertellen Ik moet je iets heel jammers vertellen

Ik moet je iets heel jammers vertellen

Doelgroep:
Vanaf 9-11 jaar
Rozemarijn moet met haar vader, moeder en zusje naar het ziekenhuis na een auto-ongeluk. Ze is ontzettend verdrietig als haar moeder overlijdt.
Titel
Ik moet je iets heel jammers vertellen
Auteur
Arno Bohlmeijer
Taal
Nederlands
Uitgever
Houten: Van Goor, 2015 | Andere uitgaves
110 p.
ISBN
9789000347681 (hardback)

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 50 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Rozemarijn is negen wanneer ze met haar ouders en zus bij een auto-ongeval betrokken geraakt. Voor hen allemaal volgt een jaar van moeizame revalidatie. Een jaar van vallen en opstaan en van vechten tegen de pijn. Moedig vecht Rozemarijn terug en dat doen ook haar zus en haar vader. Alleen bij Rozemarijns moeder heeft de strijd geen zin...

Het verhaal over Rozemarijn gaat over diepe gevoelens: over twijfel en angst, over wanhoop en verdriet, maar ook over hoop en geluk. Steeds weer is er iets anders wat je als lezer aangrijpt door de manier waarop Bohlmeijer de tragische gebeurtenissen door Rozemarijn laat verwoorden, grijpt bij momenten naar de keel. Zo maakt de lezer van heel dichtbij mee hoe Rozemarijn de dood van haar moeder probeert te verwerken en hoe ze daarbij door haar vader wordt geholpen.

Voor dit ikverhaal putte de auteur uit eigen ervaringen, daaraan ontleent het geheel een grote authenticiteit. Een sober, maar vloeiend verteld verhaal. [Sofie De Jonckheere]
Na een ernstig auto-ongeluk komt Rozemarijn met haar zusje, vader en moeder in het ziekenhuis terecht. Van dag tot dag worden haar gedachten en gevoelens beschreven, zoals de angst en het verdriet om haar moeder, die uiteindelijk overlijdt, evenals de boosheid op haar vader die de auto bestuurde. In de gesprekken over de dood die zij met haar vader heeft, wordt met name het onvermijdelijke 'het lag op haar weg' en de berusting daarin 'ze kan uitrusten omdat papa aan de beurt is om voor ons te zorgen' benadrukt. Op een ontroerende manier geschreven, zonder sentimenteel te worden. Goed bruikbaar om het thema dood te bespreken met kinderen vanaf ca. 9 jaar. Het verhaal is autobiografisch.