De schimmentovenaar
Details
173 p.
Besprekingen
Leeswelp
Hoewel er in dit boek heel wat vreemde dingen gebeuren, wordt het mysterie nergens vervelend, vooral dan omdat de raadsels niet meteen ontsluierd worden. Pas wanneer het verhaal al over de helft is, komen we bv. te weten hoe Eleonora precies heeft geleefd en geleden. De vriendschap tussen haar en Pegg wordt bovendien ontroerend weergegeven. Het boek werd vlot vertaald uit het Engels, en is geschikt voor een brede leeftijdsgroep. [Lydi Adriaensen]
NBD Biblion
Pluizer
Horace Carpentine is in de leer bij een ietwat pompeuze fotograaf zonder al te veel scrupules. Wanneer een rijke dame zich, naar aanleiding van de dood van haar dochter, wil laten portretteren, ruikt de fotograaf een winstgevend zaakje. Door middel van trucage zal hij Eleonora, de overleden dochter, op de foto laten verschijnen. De jonge Horace is het niet eens met die werkwijze, maar wil zijn baantje niet verliezen. Bovendien is hij gefascineerd door de mogelijkheden van de fotografie. Wanneer Horace door zijn foto’s de geest van Eleonora tot leven brengt, gaat zijn standvastige geloof in de werkelijk waarneembare wereld aan het wankelen. De wetenschappelijke bewijzen waar hij zo graag aan vasthoudt, helpen hier niet, integendeel; hij is, zonder het te willen, een schimmentovenaar. Samen met Pegg, het dienstmeisje, moet hij beletten dat de geest wraak neemt voor het haar aangedane leed. AVI – een lichtjes bespottelijke auteursnaam, als je het mij vraagt, maar blijkbaar een troetelnaampje bedacht door zijn tweelingzus – heeft met dit boek een bij momenten amusant, vaak mysterieus en zeker spannend verhaal afgeleverd, dat je ook wat bijbrengt over de ontstaansgeschiedenis van de fotografie. Elfjarigen die zich graag laten meeslepen door een geloofwaardig geschreven spookverhaal worden met dit boek op hun wenken bediend.