De openingszin luidt: ‘Mijn vader is er niet meer.’ De verteller belt het alarmnummer vanuit een rijdende auto op de Afsluitdijk. Dit maakt nieuwsgierig wat er precies aan de hand is. Er volgt een stap terug in de tijd: de verteller ontvangt een telefoontje van zijn bejaarde vader die met de auto naar Hamburg is gereisd, maar nu opziet tegen de terugreis. De zoon gaat hem ophalen, samen rijden ze met enige omwegen terug naar Nederland. De roman krijgt dan het karakter van een road movie, waarbij vader en zoon ruim de tijd nemen om gesprekken te voeren en herinneringen op te halen. Goed gedoseerd krijgen we vanuit het perspectief van de zoon informatie aangereikt over hun beider levensgeschiedenis. De bejaarde vader is een gerespecteerd dichter en journalist van de oude stempel. Een erudiete en authentieke man, die kritisch is over de culturele vervlakking en de commercialisering van de pers. De zoon is beeldend kunstenaar, hij beziet zijn vader met een mengeling van vertedering en irritatie. Een levendig verslag van een vader en zoon relatie. De auteur (1968) maakte zijn romandebuut met ‘Begeerte heeft ons aangeraakt’ (2008).