Snel naar huis, kleine muis gaat over een muis die de weg naar huis zoekt, dwars door het donkere bos. Onderweg komt de muis in allerlei gevaarlijke situaties terecht: hij komt een uil, een marter, twee vleermuizen en nog andere enge dieren tegen. De kleine muis heeft het knap lastig en moet al deze vijanden ontwijken om weer bij zijn familie te komen.
De thematiek is de nacht en alle gevaren die kinderen, maar ook dieren, hieraan koppelen. Aan de hand van de verschillende dieren die de muis ontmoet, kun je bovendien duidelijk leren welke natuurlijke vijanden muizen zoal tegen het lijf kunnen lopen in het bos. Een keerzijde is dat er weinig gebeurt in het boek. De muis loopt doorheen het bos en komt allerlei roofdieren tegen, die op hun beurt klaarblijkelijk geen trek hebben. De muis wordt nooit aangevallen of gepakt door haar vijanden, maar loopt elke keer weer verder met de begeleiding van het steeds terugkerende zinnetje: ‘Snel naar huis, kleine muis. Loop zo snel je kunt!’
In de tekst is er slechts weinig plaats voor de angst van de muis en ook in de illustraties wordt het kleine, donkergrijze beestje telkens op bijna dezelfde manier afgebeeld. Voorts zijn de illustraties heel donker; kleur moet men zoeken in de bomen die roos, oker, kaki en blauw zijn, de maan die op elke pagina terugkeert en natuurlijk in de ogen van de roofdieren die steeds geel afgebeeld worden en zo in schril contrast staan met de zwarte nacht. Mooi bedacht is dat Britta Teckentrup van het roofdier aanvankelijk steeds enkel de ogen laat zien aan de hand van een kijkgaatje. Enkel door deze techniek komt de angst voor het onbekende dat het muisje ongetwijfeld ervaart naar voren: de lezer ziet samen met de muis een paar felgekleurde ogen en dan is het afwachten tot de pagina omgedraaid wordt om te zien welk roofdier hieraan gekoppeld is.
Dit kartonboek heeft een makkelijk formaat. Hoewel een echte verhaallijn afwezig is, gaat het boek op een leuke manier in op de nachtwezens en de natuurlijke vijanden van de muis. De illustraties zijn donker en met eenvoudige tekeningen opgebouwd. Aan het einde van het verhaal komt alles goed en kan de kleine muis uitrusten van haar nachtelijke avonturen. [Carlien Vermeiren]

Kleine muis wil naar huis, aan de andere kant van het bos. Ondanks de volle maan, is het zo donker dat hij niet ziet welke dieren hij allemaal tegenkomt. Gelukkig wordt hij steeds gewaarschuwd. Vrolijk en grappig, glanzend dunkartonnen prentenboek met twee afgeronde hoeken. Op elke dubbele pagina, inclusief de schutbladen, is een originele, sfeervolle collage te zien (met verf bewerkte, uitgeknipte figuren) tegen een egaal zwarte ondergrond. Om en om is steeds alleen muis te zien met rechts daarvan een of meer openingen waardoor slechts ogen zichtbaar zijn. Daarbij de tekst: 'Pas op, kleine muis! Daar loopt een...' Op de volgende bladzijde volgt het hele dier met zijn naam, bijvoorbeeld: 'Vos!' of 'Marter!' en de aansporing om snel naar huis te lopen. Het verhaal is eenvoudig, vol herhalingen en leidt naar een grappige clou. De witte letter (op zwart) is duidelijk en schreefloos. Je zou verwachten dat dit verhaal over angst gaat maar dat valt reuze mee. Muis loopt namelijk gewoon dapper door. Fijn om te vertellen aan kinderen, waarbij zij steeds vooraf kunnen raden welk dier er aankomt. Voorin staat een overzichtsplaat van het bos met alle dieren; oplettende kinderen kunnen daarop de dieren aan de vormen van hun ogen herkennen. Vanaf ca. 3 jaar.

De maan schijnt helder boven het donkere bos. Kleine muis wil naar huis, en snel. Maar de tocht naar huis blijkt een hele onderneming te zijn voor kleine muis. Onderweg komt ze allerlei dieren tegen die in haar een lekker hapje zien. Zal kleine muis veilig en wel thuis geraken?
Wat meteen opvalt wanneer je het dikke kartonboek openslaat, is de heldere maan die boven het bos schijnt. Het is net of ze het boek echt belicht. Door het overvloedig gebruik van zwart als achtergrondkleur en enkele gedempte warme tinten voor de bomen, waan je je echt in een donker bos.
Op weg naar huis komt muis allerlei dieren tegen. Door kleine gaten in de pagina's zie je eerst alleen ogen naar de muis gluren. Wanneer je de bladzijde omslaat, ontdek je welk dier erachter verstopt zit. De keuze van dieren is soms verrassend. Ik ben er niet uit of ik het een goede keuze vind. Welk jong kind kent er een marter? Dat zal het zeker zelf niet kunnen raden! Een kraai en vleermuis zijn ook niet zo voor de hand liggend om op te komen. Maar ze lusten allemaal een lekker muisje (behalve de vleermuizen dan) en het zijn typische nachtdieren. En op deze manier leert het kind wel nieuwe dieren kennen.
Kijkgaten gebruiken in een boek blijft een succesformule voor kleine (maar ook grote) kinderen. Het maakt ze nieuwsgierig en doet ze verder lezen/ kijken. De felle ogen die je in dit verhaal doorheen de gaten aankijken, zorgen ervoor dat je even de spanning voelt die de kleine muis op weg naar huis ervaart.
De pagina's zijn van soepel karton gemaakt; dit verhoogt hun levensduur.