Een kleine uil valt al slapend uit het nest op de zachte bodem van het bos. Eekhoorn wil hem helpen bij het zoeken naar zijn mama. De aanwijzingen van het uiltje zijn beperkt en dus komen ze steeds terecht bij een verkeerde mama. Ondertussen is mama ook op zoek. Eind goed al goed, al houdt het grappige einde een verrassing in. De illustraties zijn strak en sober en gemaakt in een digitale collage-achtige techniek, met eenvoudige vormen en gestileerde figuren. De prenten hebben meer te bieden dan op het eerste gezicht lijkt, zoals de verborgen silhouetten van enkele dieren, mama incluis. De vlakke figuren zijn toch levendig door een sterke lichaamstaal en de positie van de ogen. De compositie, van tekst en beeld, is heel doordacht. De afwisseling van platen met veel wit voor de dialogen en kleurrijke overzichtsplaten voor de actie, geeft dynamiek. Dit opvallende debuut kreeg diverse onderscheidingen, o.a. Prentenboek van het Jaar 2012. Nu beschikbaar als Fundel. De chip in het boek biedt, naast een animatiefilmpje en een voorleesversie, een aantal aantrekkelijke en stimulerende activiteiten, zoals spelletjes (op drie leeftijdsniveaus) en teken- en knutselopdrachten. Alle toepassingen zijn zorgvuldig afgestemd op inhoud en sfeer van het boek. Vanaf ca. 4 jaar.

Ondanks het feit dat het thema niet zo origineel is, wordt het verhaal heel mooi gebracht. Uiltje verdwaalt niet zomaar, maar valt tijdens zijn slaap uit het nest: boink, boink, boink, ... Eekhoorn en Kikker zullen helpen om mama Uil terug te vinden maar dan hebben ze wel een goede beschrijving nodig. Op zoek naar een hele grote mama vinden ze Beer, bij een mama met puntige oren denkt Eekhoorn aan Konijn, een mama met grote ogen zou Kikker kunnen zijn.... Tot ze uiteindelijk de juiste mama vinden nl. mama Uil. Het is een ontroerend weerzien. Mama Uil nodigt Eekhoorn en Kikker uit in haar nest om het te vieren met koekjes. Het grappige is dat we Uiltje op de laatste bladzijde, met zijn ogen toe, haast weer uit het nest zien vallen.
Eenvoud siert dit verhaal. Dit prentenboek is bedoeld als voorleesboek voor erg jonge kinderen. De eenvoudige teksten en sobere collagetekeningen - in wat vreemde kleuren - maken het heel begrijpbaar voor peuters. De gevoelens die gepaard gaan met zo'n ontredderende gebeurtenis als 'mama kwijt' zijn peuters zeker niet vreemd. Gelukkig komt op het einde alles goed en bovendien heeft Uiltje er twee vrienden bij.