Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Iedereen kan het

Voor een privé-detective lijken betere tijden aan te breken, maar dat valt tegen.
Onderwerp
Hebzucht
Titel
Iedereen kan het
Auteur
Christophe Vekeman
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Arbeiderspers, © 2001
171 p.
ISBN
90-295-5165-8 (paperback)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 50 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Een killer van goede wil

De eerste volwaardige roman van Christophe Vekeman (°72) is, om in de geest van het boek te spreken, meteen een schot in de roos. Iedereen kan het is een roman noir die zich kan meten met het beste wat het genre te bieden heeft, en tegelijk ook dat genre overstijgt in zijn grote aandacht voor ons aller lulligheid.

Ik weet niet hoe dat met u zit, maar als ik een eerste zin lees als de eerste van Iedereen kan het van Christophe Vekeman, dan weet ik al gelijk: dit zal ook voor de rest wel snor zitten. "Je kon zeggen", steekt Vekeman van wal, "dat het zonnetje scheen of eenvoudigweg dat het prachtig weer was, maar Harry vond het verstikkend warm."

Waarom je na een in wezen zo banale zin geen andere wensen meer hebt dan de komende uren ongestoord voort te lezen? Het zal de toon wel zijn. Tongue in cheek en welluidend, achteloos en cool, ironisch en recht voor de raap... het is beslist geen toeval dat Vekeman zijn vertelsel laat voorafgaan door een kopstoot van Lou Reed: "You know i…Lees verder

De uitzichtloosheid van het bestaan volgens Christophe Vekeman

Op het eerste gezicht lijkt de nieuwe roman van Christophe Vekeman, Iedereen kan het , thuis te horen bij het 'spannende boek'. Al laat hij er geen twijfel over bestaan dat je de gebeurtenissen in het boek met een stevige korrel zout moet nemen. Zijn opzet om een 'mystery story' te schrijven waarin de uitzichtloosheid van het bestaan doorklinkt, is echter niet helemaal geslaagd, vindt Onno Blom.

Er mag in een roman geen mus van het dak vallen zonder dat het een bedoeling heeft,'' verklaarde W.F. Hermans ooit. In zijn debuut Alle mussen sterven, dat twee jaar geleden verscheen, hield de jonge schrijver Christophe Vekeman zich niet aan Hermans' strenge wet. Integendeel. Zijn held, de voormalige rockmuzikant Graf, verheugde zich over de ene dode mus na de andere -- zonder dat duidelijk was waarom. Toch was dat geen naïviteit van Vekeman. Hij wilde geen klassieke roman schrijven waarin alles met alles verbonden was, maar trachtte juist een chaos te scheppen die het gebrek aan structuur, het uitzichtloze van het moderne leven aan het licht brengt.

Dat klinkt heel hoogdravend, maar in de praktijk zette Vekeman zijn zwartgallige kijk op het bestaan uiterst vrolijk en tastbaar op papier. Alle mussen sterven was een pessimistische feelgood, een losjes slingerend verhaal vol joints, harde muziek en grote borsten met zwarte tepels. Gebeurtenissen van belang deden zich nie…Lees verder

Charles en Harry runnen een detectivebureau dat betere tijden heeft gekend. Harry, het hoofdpersonage, is de halfzachte antiheld, die zijn vrouw financiële zekerheid wil bieden, maar zich desondanks wentelt in zijn besluiteloosheid en tegen beter weten in vast hangt aan zijn job. Charles, zijn bullebakkende baas, is vooral geïnteresseerd in zijn imago en weet enkel zijn gokverslaving professioneel in stand te houden. Hun beider geluk lijkt te keren wanneer ze eindelijk nog eens een rijke klant aan de haak kunnen slaan. Een oude man in een rolstoel, die zijn vrouw verdenkt van overspel, vraagt hen dit detectivegewijs te bevestigen. Charles' agressieve machostrategie jaagt de klant deze keer niet weg, integendeel zelfs: hij weet de prijs fiks de hoogte in te drijven. Harry, die deze opdracht graag wil zien als het begin van verder financieel en relationeel succes, wordt op zijn eerste schaduwnacht echter al ontvoerd. Wanneer achter zijn ontvoering de man in de rolstoel blijkt te zitte…Lees verder
Na zijn debuut in 1999 ('Alle mussen zullen sterven'*) levert de Vlaamse schrijver (1972) nu een volwaardige roman, geschreven in de vorm van detective-achtig verhaal. De vorm doet denken aan die van de 'roman noir' die weer gebaseerd was op het 'hardboiled' genre waarvan Raymond Chandler het grote voorbeeld is. Deze roman is het verhaal van de eeuwige verliezer die door zijn partner in een weinig succesvol gestart detectivebureau bedrogen wordt. Vervolgens wordt hij ingeschakeld door een voormalig opdrachtgever die wraak wil nemen op die partner. In een redelijk complex plot ontwikkelen zich vervolgens gebeurtenissen waarbij de werkelijkheid achteraf steeds anders is als aan de hoofdpersoon Harry werd afgeschilderd. Geweld en moord spelen daarbij een hoofdrol, net als de immer dreigende armoede voor Harry. De ontknoping is redelijk verassend. Vekeman schrijft boeiend en trefzeker met een sarcastische ondertoon en ingehouden humor. Toch laat de roman nog ruimte voor de verdere ontwikk…Lees verder

Over Christophe Vekeman

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Ef228

Christophe Vekeman (Temse, 30 december 1972) is een Belgische schrijver, dichter en performer. Tot nog toe publiceerde hij verscheidene romans, een verhalenbundel, een essaybundel, een novelle, een biografie, een literaire musical en twee gedichtenbundels. Zijn werk verschijnt bij uitgeverij Arbeiderspers.

Biografie

Vekeman studeerde psychologie aan de Universiteit Gent. Hij debuteerde in 1999 met Alle mussen zullen sterven, en in 2001 verscheen Vekemans eerste column in de Vlaamse krant De Morgen. De krant brengt sindsdien regelmatig zijn bijdragen, en het merendeel van de stukken opgenomen in zijn werk Leven is werk verscheen eerder in De Morgen.

Samen met Herman Brusselmans verzorgde hij in de jaren 2011 tot 2013 een autorubriek in het weekendmagazine van De Morgen. Sinds september 2013 bespreekt Vekeman wekelijks een boek in het programma Pompidou op de Vlaamse radiozender Klara

Lees verder op Wikipedia