Kleine beer Tijs wil graag zo groot worden als moeder ijsbeer en vraagt zich af wat hij dan allemaal zal kunnen. Zijn moeder neemt hem daarom mee op een spannende tocht door het sneeuwlandschap.

De ijsberen worden in hun natuurlijke omgeving afgebeeld: in een wereld van sneeuw en ijs dus. Niet meteen de spannendste achtergrond voor een illustrator, maar Jane Chapman heeft dit mooi opgelost door af en toe een andere kleurtint te gebruiken: van lichtblauw over zacht paars tot pastelgroen. Bovendien wordt gefocust op de ijsberen. Telkens worden zij in een andere positie uitgebeeld: liggend, zwemmend, staand, gehurkt, springend, rollebollend... Chapman heeft elk perspectief uitgeprobeerd. Zij sluit het verhaal af met een close-up van een slapende mama beer met Tijs in een innige knuffel.

Hoewel de illustratrice haar uiterste best heeft gedaan om met beperkte middelen een interessant prentenboek te tekenen, gaan de schattige beren na een tijdje toch flink vervelen. Je wordt er slaperig van.

[Vanessa Joosen]

Kleine Beer trekt met zijn moeder ijsbeer door de sneeuw om te stoeien, te rennen en te zwemmen. Hij wil graag alles leren om groot te worden, maar komt erachter dat het eigenlijk ook heel fijn is om klein te zijn. Vierkant, hardkartonnen prentenboek met twee afgeronde hoeken en een gewatteerd omslag. In hoofdzakelijk blauwe en witte zachte tinten is de poolomgeving natuurgetrouw geschilderd. Hier en daar zijn de dikke penseellijnen te zien. Ook de beren zijn levensecht en hun bewegingen zijn goed getroffen. De platen zijn meestal over twee pagina's afgedrukt met de tekst op een effen, leeg gedeelte in de tekeningen. Wat inhoud betreft niet bijzonder origineel, maar wel herkenbaar. Vertederend prentenboek om met peuters en kleuters te bekijken en voor te lezen. Heruitgave op iets kleiner, vierkant formaat en zonder voelelement. Vanaf ca. 3 jaar.

Kleine Beer wil graag net zo groot zijn als zijn mama. Maar ook al gaat hij helemaal rechtop staan, toch is hij nog lang niet zo groot als zijn mama. Hij is ook nog niet zo snel en kan ook nog niet zwemmen. Samen met mama stoeit, rent, vliegt en rolt hij in de sneeuw. Kleine Beer vindt dit zo leuk dat hij het toch fijn vindt om nog een tijdje klein te blijven en dicht bij zijn mama in slaap te vallen.
Stevig kartonboekje met een zachte kaft. Op de voorzijde zijn de titel en de sneeuwvlokjes met licht reliëf aangebracht waardoor je ze tactiel kan waarnemen. Dit schept verwachtingen voor de inhoud, maar eens je het boekje openslaat, zie je enkel gewone afbeeldingen van water, ijs en sneeuw met mama en kleine ijsbeer. Er zit zeer weinig variatie in de afbeeldingen, behalve lichte kleurschakeringen, de houdingen en de mimiek van de ijsberen. Het zijn echter de typische afbeeldingen die je in zoveel boekjes over ijsberen ziet.
De inhoud gaat vooral over het fysieke groot worden en wat je motorisch dan allemaal kan. Hoe het voelt om groot te zijn komt niet echt aan bod. Alleen omdat het zo fijn is om met mama te stoeien, vindt kleine ijsbeer het toch niet zo erg dat hij niet groot is. De verhaallijn is zeer beperkt.
De tekst is eenvoudig, maar de voorlezer moet door zijn intonatie verduidelijken wie aan het woord is opdat de kinderen zouden kunnen volgen. Door de afwisseling tussen verhalend en citerend schrijven is het niet echt gemakelijk om dit boekje voor te lezen. Het woordgebruik is echter wel zeer eenvoudig.