De linkse Franse socioloog Didier Eribon komt er achter dat zijn leven getekend is door een grote gespletenheid, die zijn leven opdeelt in verschillende identiteiten: homo, politiek links, afkomstig uit de arbeidersklasse. Het is ook een collectieve geschiedenis van het naoorlogse Frankrijk, wat het boek uniek maakt.
Titel
Terug naar Reims
Auteur
Didier Eribon
Vertaler
Sanne van der Meij
Verteller
Tom Meeus  (inlezer)
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Retour à Reims
Distributeur
Brussel: Luisterpunt, 2018
1 cd
Speelduur
6:40
Oorspr. uitgever
Leesmagazijn
Aantekening
Vlaamse stem Stem: Man

Andere formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Bolleboos en banlieue

Hoe komt het dat de ooit zo linkse banlieues tegenwoordig extreemrechts stemmen? Met die vraag keert de Franse socioloog Didier Eribon terug naar zijn roots. Zijn scherpe zelfanalyse is verplichte kost voor elk links partijcongres.

Na de dood van zijn vader keert Didier Eribon vanuit Parijs terug naar zijn geboortestad Reims. Dat doet hij met tegenzin: de band met zijn vader was onbestaande en zijn broers heeft hij al jaren niet meer gezien – Reims mag dan wel zijn geboortegrond zijn, hij kon er als jonge intellectueel en ontluikende homoseksueel niet snel genoeg weg zijn. Maar nu dwingt hij zichzelf dus: hij wil als socioloog begrijpen hoe het komt dat zijn familie, ooit fervente communisten, tegenwoordig voor het Front National stemt.

In een mijmerende stijl analyseert Eribon zichzelf én de arbeidersklasse waaraan hij zich ontworsteld heeft. Daarvoor doorploegt hij de familiestamboom en stelt hij vast dat armoede niet alleen erfelijk is maar ook geïnstitutionaliseerd: scholen doen amper moeite om leerlingen uit de lagere klasse hogerop te tillen, en arbeiderswoningen in de banlieues hebben slechts twee slaapkamers zodat een bolleboos het wel héél moeilijk krijgt om in …Lees verder

In dit opmerkelijk persoonlijke, als roman gebrachte autobiografische essay, beschreef de invloedrijke (homoseksuele) Franse socioloog en filosoof Eribon (1953) in 2009 hoe hij na de dood van zijn homofobe vader terugkeert naar Reims, naar het arbeidersmilieu van zijn ouders en zijn broers dat hij dertig jaar eerder naar Parijs ontvluchtte. Hij signaleert hoe hij zich – ook weer in dit boek – bewust uitte als homoseksueel, maar als afkomstig uit de evenzeer vernederde en geminachte arbeidersklasse, uit schaamte, bewust ‘in de kast’ verschool. Hij zag hoe de studenten die zich in 1968 met veel lawaai solidair verklaarden met de arbeiders, verwende bourgoiskinderen waren bij wie die solidariteit zich omgekeerd evenredig ontwikkelde aan hun eigen maatschappelijke positie. Dat leidde mee tot het veranderde stemgedrag van de arbeidersklasse – zijn familie stemde tóen Communistische Partij en nu Front National. Eribons student, de jonge schrijver Édouard Louis (1992) droeg zijn door dit boe…Lees verder

Suggesties