Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:
Memoires in briefvorm van de armoedige en schrijnende jeugdjaren van de Colombiaanse schilderes Emma Reyes.
Titel
Het boek van Emma : roman
Auteur
Emma Reyes 1919-2003
Vertaler
Irene Van de Mheen
Nawoord
Daniel Alarcón
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Spaans
Oorspr. titel
Memoria por correspondencia
Uitgever
Amsterdam: Meulenhoff, © 2018
201 p. : ill.
ISBN
9789029092395 (hardback)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Andere talen:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 200 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Emma groeit op in een raamloze kamer met niks

Heeft Emma Reyes echt bestaan? De vraag dringt zich meteen al op als je de eerste bladzijden leest van de memoires in briefvorm Het boek van Emma. Emma vertelt hoe ze als peuter met haar moeder, zusje en broertje in een raamloze kamer ergens in Bogotá woont.

Er is niks: geen stromend water, geen elektriciteit, geen eten. Elke ochtend moet ze met een grote, overvolle po naar de mestvaalt om het ding te legen en het daarna met gras of stukken oud papier schoon te maken. Haar liefdeloze moeder laat haar hele dagen alleen in de donkere kamer. Nooit duidt Emma haar aan als haar moeder, het is altijd juffrouw María of mevrouw María. Haar vader lijkt niet te bestaan: geen woord over hem. Wel is er generaal Rebollo, een grote pop van klei die ze samen met een buurjongetje maakt en die het ankerpunt van haar leven wordt.

Iemand die zo is verwaarloosd door haar moeder en in een nonnenklooster met haar zusje moest zien te overleven, die kan haar ervaringen vele jaren later niet zo sober en suggestief opschrijven. En die kan ook niet het krachtige, zielensnijdende slot van deze geschiedenis hebben bedacht. 'Er was niemand op straat, alleen twee magere honden, de ene snuffelde aan de kont van de…Lees verder

Het boek van Emma

Eerste zin. Vandaag om twaalf uur ’s middags verliet generaal De Gaulle het Elysée met als enige bagage de elf miljoen negenhonderddrieënveertigduizend tweehonderddrieëndertig nees uitgebracht door elf miljoen negenhonderddrieënveertigduizend tweehonderddrieëndertig Fransen die hem hebben weggestemd.

Het was Gabriel García Márquez die Emma Reyes (1919-2003) aanspoorde om verder te blijven schrijven nadat hij een van haar brieven onder ogen had gekregen. Een paar decennia lang voerde Reyes een correspondentie met historicus Germán Arciniegas waarin ze het ontluisterende verhaal over haar armoedige jeugd op de vuilnisbelten van Bogotá brengt. Haar brieven lezen als een kinderkruistocht waarin ze van krot naar krot trekt en uiteindelijk wordt opgesloten in een klooster waar de nonnen wel personages uit een De Sade-roman lijken. Kinderarbeid, vernederingen, mishandeling: niets blijft Reyes bespaard en de kinderlijk naïeve toon die ze handhaaft, maakt de ellende des te schrijnender.

Reyes kon ontsnappen en leefde daarna als kunstenaar in Parijs, waar ze bevriend raakte met de groten van die tijd. Een toptalent was ze niet, niet als schilder en niet als schrijver, maar deze eerste vertaling van haar memoires is helaas wel relevant omdat er bitt…Lees verder

Het boek van Emma

Eerste zin. Vandaag om twaalf uur ’s middags verliet generaal De Gaulle het Elysée met als enige bagage de elf miljoen negenhonderddrieënveertigduizend tweehonderddrieëndertig nees uitgebracht door elf miljoen negenhonderddrieënveertigduizend tweehonderddrieëndertig Fransen die hem hebben weggestemd.

Het was Gabriel García Márquez die Emma Reyes (1919-2003) aanspoorde om verder te blijven schrijven nadat hij een van haar brieven onder ogen had gekregen. Een paar decennia lang voerde Reyes een correspondentie met historicus Germán Arciniegas waarin ze het ontluisterende verhaal over haar armoedige jeugd op de vuilnisbelten van Bogotá brengt. Haar brieven lezen als een kinderkruistocht waarin ze van krot naar krot trekt en uiteindelijk wordt opgesloten in een klooster waar de nonnen wel personages uit een De Sade-roman lijken. Kinderarbeid, vernederingen, mishandeling: niets blijft Reyes bespaard en de kinderlijk naïeve toon die ze handhaaft, maakt de ellende des te schrijnender.

Reyes kon ontsnappen en leefde daarna als kunstenaar in Parijs, waar ze bevriend raakte met de groten van die tijd. Een toptalent was ze niet, niet als schilder en niet als schrijver, maar deze eerste vertaling van haar memoires is helaas wel relevant omdat er bitt…Lees verder

De Colombiaanse Emma Reyes (1919-2003) was een beeldend kunstenares die vooral in eigen land en in Frankrijk bekendheid genoot. Enkele jaren na haar dood kwamen 23 brieven bovendrijven, die ze in de periode 1969-1997 aan een vriend – Germán Arciniegas – had gestuurd en waarin ze haar jeugd beschreef. De bundeling hiervan werd ‘Het boek van Emma’: memoires per brief die, hoewel ze haar armoedige jaren omvatten, prachtig geschreven zijn. Ze gaan van Reyes’ jongste herinneringen over de Bogotaanse sloppenwijken naar haar tienerjaren in een nonnenklooster, waar ze gedwongen werd al bordurend voor het klooster te werken – iets wat, hoe schrijnend ook, wellicht haar kunstenaarschap hielp vormen. Op haar twintigste ontsnapt ze en houden de brieven op. Haar latere jaren worden in een nawoord beschreven door Daniel Alarcón: Reyes maakte naam als schilderes en eindigde in Parijs, waar ze onder andere Sartre, Kahlo en García Márquez leerde kennen. Een universeel, liefdevol portret van een meisje…Lees verder