Zijn bekendste creatie mag dan wel ‘Rupsje Nooitgenoeg’ zijn, Eric Carle heeft ons ook nog verblijd met tal van andere fijne prentenboeken. ‘De spin die het te druk had’ is een van die toppertjes in zijn universum. Bewijs hiervan is de 22ste (!) druk van de Nederlandstalige uitgave.

Een spin begint bij het krieken van de dag met het weven van haar web. De dieren van de boerderij begrijpen niet goed waar de spin mee bezig is, en komen haar voortdurend vragen stellen. Het paard nodigt haar bijvoorbeeld uit om een ritje te maken op zijn rug, de koe om samen gras te eten, en het schaap om samen door de wei te rennen. De spin kan op geen enkele vraag van de andere dieren ingaan, want ze heeft het erg druk met weven. Tot de haan voorstelt om een vervelende vlieg, die op elke dubbele pagina rondzwermt, te vangen… Daar is de spin wel voor te vinden! Het betekent meteen het einde van het verhaal voor de arme vlieg.

Een extra sterkte van het boek is het toegevoegde ‘voel-element’. Je kan telkens de spin, de vlieg en de draden van het web voelen, heel leuk. Niet alleen leert een jong kind hoe een web tot stand komt en welke dieren er op de boerderij rondlopen, de fijne opbouw van het verhaal zal ook veel kinderen keer op keer weten te bekoren. Terecht een klassieker, dus. Je kan daarnaast ook creatief met het boek aan de slag gaan. Zo kan je bijvoorbeeld alternatieve eindes voor het verhaal verzinnen en tekenen. Wat als de spin wél zou gaan paardrijden of met het schaap in de wei hardlopen? Dat levert beslist grappige (en een tikkeltje onrealistische) taferelen op.