Daisy
Nederlands

Met gemengde gevoelens : over eigenheid, identiteit en nationale cultuur

Eric De Kuyper (auteur), Johnny Roelse (verteller)

Met gemengde gevoelens : over eigenheid, identiteit en nationale cultuur

Titel
Met gemengde gevoelens : over eigenheid, identiteit en nationale cultuur
Auteur
Eric De Kuyper
Verteller
Johnny Roelse  (inlezer)
Taal
Nederlands
Distributeur
Brussel: Luisterpunt, 2000
1 cd
Speelduur
12:42
Oorspr. uitgever
Globe
Aantekening
Stem: Man Vlaamse stem Geconverteerd boek

Andere formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 1 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Overal en nergens thuis

ANTWERPEN - Eric De Kuyper, antipolitiek schrijver en memorialist van zijn eigen leven, kunst en cultuur, gaat nu voor een politiek boek. Met gemengde gevoelens komt nota bene tijdens de aanloop naar de verkiezingen uit. "De gemeenteraadsverkiezingen? Een kermis", zucht hij.Eric De Kuyper schrijft met gemengde gevoelens over eigenheid, identiteit en nationale cultuur

"Ik voel me overal en nergens thuis", zegt Eric De Kuyper, die de jongste tien jaar pendelde tussen Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Italië en Frankrijk. Door mijn werk - doceren - kan ik gelukkig steeds op twee plekken wonen. Ik ben een luxeallochtoon. Na 30 jaar kan ik best in Nederland wonen, maar ik zie me daar niet eindigen in een bejaardentehuis."

Tijdens de voorstelling van zijn nieuwe boek Met gemengde gevoelens voelt hij zich in zijn geboorteland België precies zoals de titel aangeeft. "Als ik in België ben, denk ik voortdurend: 'Ik ben geen Belg'. Ik sta hier nu met verwondering te kijken naar de gemeenteraadsverkiezingen. Geen enkel land kent die mengeling van kermis en hysterie. Alsof de nieuwe lantaarnpalen Dutroux, de kippen en andere crises meteen doen vergeten. Sinds twee maanden is het journaal in de ban van de verkiezingen. Alsof er elders in de wereld niks gebeurt. En geheel België staat op de lijst. Dan denk ik van: 'hier hoor ik niet bij'. Ik sn…Lees verder

Ben ik mijn plu vergeten?

Eric de Kuyper heeft zijn wederwaardigheden in een handvol Europese landen op een rij gezet. Het zet hem aan tot overpeinzingen over cultuur en identiteit. Soms vanuit het kleine detail, dan weer met de brede penseelstreek.

Eric de Kuyper heeft niet meegedaan aan de Witte Mars. Hij heeft wel ,,serieus overwogen of hij zou meelopen''. Maar hij ,,stond er met gemengde gevoelens tegenover''. Het is wellicht niet alleen daarom dat hij zijn nieuwste boek Met gemengde gevoelens heeft genoemd. Vrijwel alles wat hij beleeft, ziet of verneemt, wekt bij hem gevoelens op, vaak gemengde, en hij geneert zich niet om zijn lezers daar deelgenoot van te maken. Dat levert dikwijls iets herkenbaars op, of iets waaraan je je eigen gevoelens kan toetsen en scherpen. Sommige tafereeltjes zijn zelfs vertederend. Zoals zijn ervaring met langsfietsende Nijmeegse studenten die hem te voet naar de universiteit zien gaan en hem een lift aanbieden. Hij accepteert het aanbod, hoewel hij ongeoefend is in het bestijgen van de bagagedrager. ,,Gelukkig hadden ze veel begrip voor de barbaar die ik was: iemand die nooit had geleerd hoe je soepel op en van een fiets kunt springen; hoe je je evenwicht kunt houden als je achterop zit; w…Lees verder

Eric De Kuyper: «Gemeenteraadsverkiezingen zijn een mix van kermis en hysterie.»

Eric De Kuyper, schrijver en memorialist van zijn eigen leven, kunst en cultuur gaat nu voor een politiek boek. Niet toevallig publiceert hij zijn 'Met gemengde gevoelens' net nu voor de gemeenteraadsverkiezingen.

«Ik voel me overal en nergens thuis,» zegt Eric De Kuyper, die de jongste tien jaar pendelde tussen Nederland, België, Duitsland, Zwitserland, Italië en Frankrijk. «Door mijn werk - doceren - kan ik gelukkig steeds op twee plekken wonen. Ik ben een luxe-allochtoon. Na 30 jaar kan ik best in Nederland wonen, maar ik zie me daar niet eindigen in een bejaardentehuis.»

Tijdens de voorstelling van zijn nieuwe boek 'Met gemengde gevoelens' voelt hij zich in zijn geboorteland België precies zoals de titel aangeeft. «Als ik in België ben, denk ik voortdurend: 'Ik ben geen Belg'. Ik sta hier nu met verwondering te kijken naar de gemeenteraadsverkiezingen. Geen enkel land kent die mengeling van kermis en hysterie. Alsof de nieuwe lantaarnpalen Dutroux, de kippen en andere crisissen meteen doen vergeten. Sinds twee maanden is het journaal in de ban van de verkiezingen. Alsof er elders in de wereld niks gebeurt. En geheel België staat op de lijst. Dan denk ik van: hier hoor ik niet bij. …Lees verder

Suggesties