Boek
Nederlands

De onbevlekte : roman

Erwin Mortier (auteur)
+1
De onbevlekte : roman
×
De onbevlekte : roman De onbevlekte : roman

De onbevlekte : roman

Erwin Mortier (auteur)
Genre:
De dochter van een Vlaamse boerenfamilie vertelt het verhaal van haar in de oorlog gesneuvelde broer en van haar moeder.
Titel
De onbevlekte : roman
Auteur
Erwin Mortier
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2020
141 p.
Aantekening
Vervolg op: Marcel
ISBN
9789403160603 (hardback)

Andere formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 300 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Een gesloten vuist en een open hand

Roman. Erwin Mortier houdt zijn werk op een merkwaardige manier in leven. Nadat hij zijn romans over de Eerste Wereldoorlog met een scharniertekst tot één geheel smeedde, pikt hij zijn debuut weer op. Marcel is na twintig jaar deel één van een diptiek geworden.

Je debuut overdoen. Je moet het durven. In 1999 verscheen ­Erwin Mortier, die dat jaar 34 werd, als een ster aan het firmament: Marcel werd op luid applaus ontvangen in Vlaanderen en Nederland. Hier en daar was er wat gemor over de onmodieuze overvloed aan beelden, maar ook die critici moesten toegeven dat het geheel overtuigde, zeker voor een eersteling. Iets meer dan twintig jaar later keert Mortier terug naar die bron met De onbevlekte, een nieuwe versie van Marcel. De ster is alvast geen dwaallicht gebleken.

In beide romans, eigenlijk flinke novellen, graaft Mortier naar het collaboratieverleden van de Ornelissen, een familie op het katholieke Vlaamse platteland. Het is fictie, maar uit de eerste hand. We mogen de boeken autobiografisch noemen, want de schrijver heeft in interviews al vaker uitgeweid over het onfrisse Vlaams-nationalistische oorlogsverleden van enkele van zijn voorouders. Marcel en De onbevlekte vertellen in essentie hetzelfde verhaal van taboe, eige…Lees verder

Sterke scheuten

Ruim twintig jaar en een heel oeuvre later krijgt het debuut van Erwin Mortier een afronding. Zijn delicate proza kan even ritmisch en beeldend zijn als poëzie.

Lang geleden sloop Andrea naar de kelder van het boerenhuis waar zij woonde, om in de vaten de melk te zien slapen, 'lijkwaden, doopkleden, niet ademend en toch levend'.

Wat een zin. Hij kan het nog, Erwin Mortier (1965), die 21 jaar geleden debuteerde met de korte roman Marcel, over een Vlaams jongetje van een jaar of 10 dat opgroeit bij zijn grootouders en begrijpt dat hij is vernoemd naar zijn oudoom. Die is in 1944 als SS-soldaat in Zjytomyr (Oekraïne) gestorven. Zijn drie jaar oudere zus Andrea, de oma van Marcel, koestert zijn fotoportret in haar vitrinekast.

Het debuut van Mortier baarde opzien vanwege de sensitieve stijl waardoor alles werd aangeraakt wat hij beschreef: levenden, doden en dingen. Het kind in dat boek uit 1999 voelde veel aan, maar kon nog niet alles doorgronden, zo hij al daartoe in de gelegenheid werd gesteld.

Een heel oeuvre van romans, poëzie en beschouwingen later laat Mortier (nu halverwege de vijftig) zijn alter ego (in …Lees verder

Deze roman vertelt het verhaal van een Vlaamse boerenfamilie in de eerste helft van de twintigste eeuw vanuit het perspectief van dochter Andrea. Hoofdfiguur is haar broer Marcel die dienst heeft genomen in het Vlaamse legioen dat aan de zijde van de SS in Rusland heeft gevochten waar hij in 1944 is gesneuveld. Zij roept een beeld op van karakter en leven van haar broer, onder meer aan de hand van brieven aan zijn familie. Tussen het verhaal over haar broer weeft Andrea het beeld van haar moeder. De beelden van broer en moeder zijn vaak ontroerend en doen de lezer deze mensen in hun volstrekte authenticiteit kennen. Heel mooi is ook de verbeelding van de sfeer van het Vlaamse platteland in bijvoorbeeld de volgende zin: 'De zomer van 1928, juni, de langste dag. De zon schept lepels licht uit over onze wereld. Het is morgen, de boomkruinen verven als penselen de hemelen in het zuiverste blauw. Het koren rijpt'. Een waar prozajuweeltje.

Over Erwin Mortier

CC BY-SA 3.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Erwin Mortier (Nevele, 28 november 1965) is een Vlaamse schrijver. Hij groeide op in Hansbeke, een dorpje aan de zuidergrens van het Meetjesland en deelgemeente van Nevele. Mortier woont samen met radio- en televisiemaker Lieven Vandenhaute.

Opleiding

Mortier studeerde kunstgeschiedenis in Gent en behaalde daarnaast het diploma van psychiatrisch verpleegkundige. Van 1991 tot 1999 was hij als wetenschappelijk medewerker verbonden aan het Dr. Guislain Museum, waar hij werkte op het vlak van de geschiedenis van de psychiatrie. In deze periode publiceerde hij in diverse literaire tijdschriften als De Gids, De Revisor, Het Nieuw Wereldtijdschrift en Optima.

Schrijverscarrière

Sinds 1999 leeft Mortier uitsluitend van zijn pen. Hij heeft al verscheidene romans, novelles, dichtbundels en essays gepubliceerd. Een r…Lees verder op Wikipedia