Boek
Nederlands

Een beetje levensbestemming : briefwisseling

F.B. Hotz (auteur), H.W. Kunst (auteur), Henri E. Schütte (samensteller)
Briefwisseling tussen de Nederlandse schrijver (1922-2000) en zijn oom en vriend.
Onderwerp
Hotz, F.B
Titel
Een beetje levensbestemming : briefwisseling / F.B. Hotz en H.W. Kunst ; samenst. Henri E. Schutte ; red. en inl. Aleid Truijens
Auteur
F.B. Hotz H.W. Kunst
Samensteller
Henri E. Schütte
Redacteur
Aleid Truijens
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Arbeiderspers, 2002
167 p. : ill.
ISBN
90-295-4897-5
Plaatsingssuggestie
Nederlands 855.6 (SISO)

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 1 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

De schrijver F.B. Hotz (1922-2000) was oorspronkelijk jazzmusicus. Hij publiceerde pas in 1976 zijn eerste bundel verhalen. Een belangrijke stimulator daarbij was zijn oom en vriend, de chemicus Herman Kunst (1904-1977). Waar na het overlijden van Hotz op diens uitdrukkelijk verzoek al zijn papieren zijn verbrand, bleef deze briefwisseling bewaard. Een beperkt aantal brieven dateert uit 1945-1947 en 1960-1972, maar verreweg de meeste werden geschreven tussen 1974 en 1977. Uitvoerig komt daarin aan de orde hoe Hotz debuteerde bij de Arbeiderspers en daarna een gewaardeerd schrijver werd die zich zeer onafhankelijk opstelde in de literaire wereld. De briefwisseling bevat veel over de persoon van Hotz, zijn manier van werken, zijn brede belangstelling. Daarnaast worden veel boeken en personen alsmede activiteiten uit de literaire wereld beschreven. Een boeiend boek voor wie daarin is geïnteresseerd. Paperback; vrij kleine druk; bevat fotokatern.

Over F.B. Hotz

Frits Bernard Hotz, publicerend als F.B. Hotz (Leiden, 1 februari 1922 – aldaar, 5 december 2000), was een Nederlandse jazztrombonist en schrijver, voornamelijk van verhalen.

Leven en werk

Hotz volgde de ambachtsschool en daarna enige tijd een middelbare opleiding werktuigbouwkunde aan de Rotterdamse Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen, maar daar lag zijn belangstelling niet. Daarom stapte hij in 1942 over op de kunstafdeling van dezelfde academie. Ook nam hij trombonelessen, omdat hij jazzmusicus wilde worden. Hij bewonderde vooral de muziek van Paul Whiteman en Bix Beiderbecke. Deze voorkeur voor 'blanke Amerikaanse jazz' van de jaren twintig is hij altijd blijven koesteren. Vlak na de Tweede Wereldoorlog kreeg hij tuberculose, waardoor hij enkele jaren het bed moest houden en langdurig verbleef in een sanatorium in Frederiksberg nabij Kopenhagen.

Van 1949 tot eind jaren zestig speelde…Lees verder op Wikipedia