Bundel columns in onomfloerste taal over nare kanten van het leven.
Titel
Naarland
Auteur
Frederik De Backer  (inlezer)
Taal
Nederlands
Distributeur
Brussel: Luisterpunt, 2020
1 cd
Speelduur
3:18
Oorspr. uitgever
Borgerhoff & Lamberigts
Aantekening
Vlaamse stem Stem: Man

Andere formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Stillevens in braakseltinten

Frederik De Backer debuteert met een grimmig patchwork van korte tranches de vie. In Naarland lijkt het nihilisme van de jaren tachtig volop terug aan zet.

'De lul die vroeger per se altijd de bordvegers wilde uitkloppen en nu eindredactie deed voor een krant, verslikte zich in een olijf. Heelder dagen zeiken over cursiveren en interpunctie, maar nog geen olijf de baas kunnen. Geen wonder dat niemand nog gazetten leest.' Nee, bittere zelfspot is de auteur van het prozadebuut Naarland niet vreemd. Frederik De Backer (°1987) is namelijk digitaal eindredacteur van deze krant én poetst in die hoedanigheid regelmatig de artikelen van de De Morgen-scribenten op.

Toch vormde deze nijvere activiteit geen beletsel om zelf teksten uit het toetsenbord te gaan ranselen. Ranselen? Jazeker. Omdat er een soort donkere woede en onbeteugelde agitatie uit Naarland gulpt. De Backer (die eerder een non-fictieboek schreef over Marc Wilmots) is scheutig met forse klodders maatschappijkritiek én beitelt aan de lopende band nietsontziende zelfkanttaferelen én scherp waargenomen situaties op ons netvlies. Naarland: de titel is …Lees verder

In ‘honderd ontwrichtende persoonsschetsen’ toont de auteur, columnist, eindredacteur bij de Vlaamse krant De Morgen en podcaster (Antiradio en Mij Gedacht) een veelheid aan serieuze ‘naarheden’, die voor menigeen (soms) bij het alledaagse leven horen. Elke column beschrijft in niets ontziende woorden, in dikke zwarte letters op een dichtbedrukte pagina’s zonder titel in twee kolommen een situatie van geweld, misbruik, drugs, alcohol, porno, ziekte of ernstige zwaarmoedigheid. Dit boek zonder inleiding moet ons volgens de uitgeverssite ‘confronteren met ons isolement, ons onvermogen in liefde en onze eigenste banaliteit’. Dat levert vele teksten op met zodanig rauwe expliciete bewoordingen dat menig lezer het boek gauw dicht zal doen.