Boek
Nederlands

Kleine stemmen

Gil Vander Heyden (auteur), Andre Sollie (illustrator)
+1
Kleine stemmen
×
Kleine stemmen Kleine stemmen
Doelgroep:
Vanaf 9-11 jaar
Genre:
Poëziebundel met gedichten over emoties (verliefdheid, verdriet, eenzaamheid…), de natuur, creativiteit en vele andere onderwerpen.
Titel
Kleine stemmen
Auteur
Gil Vander Heyden
Illustrator
Andre Sollie
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Hasselt: Clavis, 2013
44 p. : ill.
ISBN
9789044819137 (hardback)

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 150 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Kleine stemmen, de titel van Gil Vander Heydens nieuwste bundel, zit haar als gegoten. Hij drukt het wezen van haar poëzie uit, die ligt in het kwetsbare, breekbare en minimale. Daardoor sluit hij ook aan bij vorige titels als Taartjes van glas (1989), Een puntje krokus (1994), Opgevouwen wit (1998) en De zachte dwang van regen (2001). De nieuwe bundel bestaat uit vier afdelingen: ‘Het warmste huis’, ‘Een lapje lucht’, ‘Ademloos kijk ik toe’ en ‘Je zult het nooit vertellen’. 
‘Het warmste huis’ bundelt gedichten rond huis en thuis. Het openingsgedicht ‘Wat wil je?’ bevat meteen enkele van Vander Heydens centrale thema’s: de wens om te bewaren, het verlangen naar warmte en het belang van vriendschap. Typerend voor de verstilde sfeer in haar poëzie zijn de ‘fluisterende stemmen’: Vander Heyden is allerminst een dichter van heftige emoties. Liever roept ze behoedzaam gevoelens op van verlangen, tederheid of verlegenheid, zelfs al wil ze ‘over berge…Lees verder
In vier delen komen in dit poëziebundeltje allerlei voor kinderen herkenbare thema’s aan de orde. Mooie groepering in 'Het warmste huis', 'Een lapje lucht', 'Ademloos kijk ik toe' en 'Je zult het nooit vertellen'. Een deel gaat bv. over dieren en natuur en een over mensen. Gil van der Heyden observeert het gewone leven, en laat het ongewone in het gewone zien. Bij het thema ‘Ademloos kijk ik toe’ zien we een vader ’s morgens vertrekken naar zijn werk, de kinderen zijn nog lekker binnen: ‘Wij […] zwaaien je restjes warmte na.’ Van der Heyden weet woorden te geven aan onbewuste gevoelens die nauwelijks benoembaar zijn. Soms gebruikt ze (eind)rijm, maar deze poëzie laat kinderen ook zien dat gedichten niet altijd hoeven te rijmen. De opmaak van het bundeltje is fris en eenvoudig. Op geelgroene en blauwe bladzijden staan de letters en de illustraties in wit. Op de witte pagina’s daartussen staan de gedichten en tekeningen in (wat moeilijk zichtbaar) geelgroen en blauw. De veel bekroonde A…Lees verder

Kleine stemmen

Zoals wel vaker bij dichtbundels valt ook hier eerst de fijne vormgeving op: een mooie combinatie van oceaanblauw, limegroen en wit, een relevant spel van lettertypes, een mooie afwisseling met negatieve teksten in deze kleurachtergronden. Vervolgens ga je proeven, eerst van de voorzichtige illustraties van André Sollie, niet bedoeld om de aandacht te trekken, wel om de woorden te illustreren. Want de woorden, daar gaat het natuurlijk om. En dat Gil vander Heyden daarmee overweg kan, weten we al langer. Lang niet elk gedicht kan mij bekoren, maar een aantal beschrijvingen, of beter suggesties van heel alledaagse dingen raken je wel, zoals het mooie recept voor een liefdesgedicht dat begint met “Dief van je lief een vleugje adem”. De auteur weet niet alleen met de betekenis van de woorden, maar ook met de klankkleur ervan een ervaring te scheppen, zodat je bv. de wind kan voelen in het gelijknamige gedicht: “met wat rammelt, wat hotst en botst, klettert en raast, giert en snokt, blaast…Lees verder

Suggesties