Boek
Nederlands

De huisvriend

Heleen Debruyne (auteur)
+1
De huisvriend
×
De huisvriend De huisvriend
Genre:
Terwijl eind jaren zestig de wereld in beweging is, blijft in katholieke West-Vlaanderen veel bij het oude en verdiept een vrouw zich in familiegeheimen die nog altijd hun nawerking hebben.
Titel
De huisvriend
Auteur
Heleen Debruyne 1988-
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2021
191 p.
ISBN
9789403134710 (paperback)

Andere formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 150 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Niet zomaar een vriend

Heleen Debruyne graaft in haar West-Vlaamse familiegeschiedenis en schetst onderwijl een portret van een tijd. Nergens in deze voortreffelijke memoir verliest ze de lezer uit het oog.

Je zou kunnen zeggen dat het genre van de autobiografie een ondergeschoven kindje is in de Nederlandse literatuur. Niet dat schrijvers niet graag over zichzelf schrijven, integendeel. Maar let maar eens op in de boekhandel: hoe persoonlijk een boek ook is, bijna altijd staat er wel ergens 'roman' op het omslag, alsof het anders geen volwaardig literair boek zou kunnen zijn.

In de Verenigde Staten gaat het er anders aan toe. Het persoonlijke verhaal, het 'literaire memoir', is daar heilig. Het aantal boeken binnen het genre groeide explosief na de publicatie van The Liars' Club in 1995, waarmee schrijver Mary Karr haar rauwe Texaanse familie nietsontziend (maar ook met humor) op de pijnbank legde. Het was vooral de scenische vertelstijl die vernieuwend was: The Liars' Club was uitdrukkelijk geen roman, maar wel onmiskenbaar literatuur.

Dat geldt ook voor De huisvriend, een memoir waarin de Vlaamse schrijver Heleen Debruyne (1988) graaft in haar familieverleden. Al vana…Lees verder

Het is eind jaren zestig. De hele wereld is in beweging en er verandert veel, maar in het katholieke West-Vlaanderen blijft het meeste bij het oude. Dat geldt ook voor het gezin van de vrouwelijke hoofdpersoon en van buiten lijkt het misschien een goed, luxe leven, maar niet alles is goud wat er blinkt, want er is sprake van onuitspreekbare, destructieve verlangens. Als de hoofdpersoon in haar familiegeschiedenis op zoek gaat naar antwoorden op bepaalde vragen, ondervindt ze dat oude geheimen nog steeds hun uitwerking hebben. Dit verhaal is geïnspireerd op brieven en dagboeken van de grootouders van de auteur. Die zetten haar namelijk aan tot een verkenning van moederschap, liefde en intimiteit en dat zijn de thema’s die je in dit verhaal terugvindt. De auteur heeft duidelijk gevoel voor schrijven; ze weet dingen soms heel trefzeker op papier te zetten. Maar het verhaal an sich… je moet er wel van houden. Het is hier en daar best wel expliciet en dat zal niet iedere lezer kunnen waard…Lees verder

Grootmoeder sloot een deal met een pedofiel

In dit voortreffelijke memoir daalt Heleen Debruyne af in de inktzwarte krochten van haar familiegeschiedenis.

De grootmoeder van Heleen Debruyne is al drie jaar dood, maar heeft nooit een uitvaart gekregen. De urn met haar as - het goedkoopste model - staat tussen de verfblikken en onkruidverdelger in het tuinhuisje van haar ouders. Waarom ze daar staat, wil Debruynes geliefde weten. Debruyne, rammelend met de urn: 'Volgens mijn moeder staat ze daar voor straf'.

Debruyne (1988) groeide op in het West-Vlaamse Roeselare, omgeven door een gevoel van onbehagen, van duisternis. Op haar twaalfde wilde ze al ontsnappen, al wist ze niet precies waaraan. Er zat een lijk in de kast waar niemand over sprak. 'In mijn familie wordt de rauwe werkelijkheid vermeden', schrijft ze in De huisvriend, en hoe brokken en beetjes van de lugubere waarheid langzaam haar kant opkwamen.

Terwijl haar zwangere vriendinnen panikeren over zaken als klimaatverandering, muterende virussen en institutioneel racisme, is Debruyne - ook in verwachting - bang voor een erfzonde, voor een aangeboren wreedheid. Wat …Lees verder