De Duitse filosoof Helmuth Plessner (1892-1985) schrijft in dit boek een kritiek op radicale sociale bewegingen. Het verscheen oorspronkelijk in 1924 in Duitsland, in een tijd waarin het land verscheurd werd door links-radicalisme (Russische revolutie) en rechts-radicalisme (nationalisme). Plessner legt radicalisme in brede zin onder een sociaalfilosofisch vergrootglas. Radicalisme drijft op gemeenschapszin, maar ook op allerlei dualismen zoals gemeenschap-maatschappij en ziel-lichaam. De ultieme visie van elk radicalisme is een geweldloze samenleving. Plessner ziet dit laatste als een illusie. Radicalisme is volgens Plessner niet inherent slecht, hij begrijpt de drijfveren ervan, maar ziet het extremisme van haar denken als gevaarlijk. Een genuanceerd boek dat bijna een eeuw oud is, maar niettemin vandaag weer erg actueel. Ondanks de uitstekende vertaling en uitgebreide en verhelderende inleiding en voetnoten van vertaler Jan Vorstenbosch is dit een lastig boek, dat om langzaam lezen vraagt, maar dat de lezer uiteindelijk beloont met juweeltjes van oneliners en diepe inzichten.