Wanneer Bluf op weg is naar een voetbalwedstrijd van zijn club de Wonderboys wordt hij tegengehouden door zijn vriend Fiedeldop. Blijkbaar zit het hele veld vol met zeker tien maar misschien wel duizend gifslangen. Iemand zou die daar uitgestrooid hebben. Bluf wil toch naar het veld gaan om te kijken hoe het slangenprobleem wordt opgelost. Met knijpers proberen agenten de slangen te vangen. Maar wanneer dat niet lukt, vraagt Bluf de hulp van zijn toverteen. Hij trekt z'n sok uit, wrijft drie keer over z'n teen en vraagt om te helpen om de slangen veilig te vangen. Z'n vriend begrijpt er niets van. Daarom verklapt Bluf z'n geheim ... Daarna volgen een aantal absurde verhaaltjes waarbij Bluf steeds z'n toverteen om hulp vraagt. De moeder van Bluf bakt de heerlijkste appeltaarten. Wanneer de koning aan haar vraagt om taart te bakken voor de verloving van een neef, zegt Ma Bagdad dat ze enkel bakt voor eigen gebruik en voor het theehuis van haar schoonbroer. Als straf neemt de gemeenteambtenaar haar vergunning af om nog te bakken. Hopelijk kan de toverteen van Bluf ook daarbij helpen.

Het boekje leest vlot. De plot is eerder flauw. Dertien korte hoofdstukken volgen elkaar op. Tussendoor vind je een aantal QR-codes met recepten voor appeltaart, bbq-saus, en de gezongen en karaoke-versie van de Opschep Rap. Ook alle hoofdstukken worden voorgelezen. De illustraties zijn bijzonder. Het zijn een mengeling van tekeningen en foto's. Het is een verhaal met absurde humor en veel fantasie; jongeren houden daarvan en leren plezier te hebben in het lezen.