Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Dikke Idde

Henri Van Daele (auteur)
Doelgroep:
Vanaf 12-14 jaar
De 13-jarige, uit de kluiten gewassen zittenblijver dikke Idde mag in het Vlaanderen van de jaren vijftig eindelijk naar de laatste klas. Vanaf ca. 12 jaar.
Onderwerp
Schoolleven
Titel
Dikke Idde
Auteur
Henri Van Daele 1946-2010
Taal
Nederlands
Uitgever
Tielt: Lannoo, 1999
129 p.
ISBN
90-209-3875-4

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 50 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Henri van Daele

12+

Uitgeverij Lannoo

ISBN 90 2093 875 4

129 pagina's * 490 frank (12,15 euro)

Dikke Idde van Henri van Daele (°1946, Staatsprijs voor Jeugdliteratuur, drie Vlag en Wimpels en een Boekenwelp op zijn palmares) verscheen al eind oktober van vorig jaar. Het boek kwam echter pas echt in de kijker toen het werd genomineerd voor de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs 2000. Of Van Daele het zal halen van onder meer Bart Moeyaert, moet blijken op 25 maart.

Het verhaal? Dikke Idde zit voor de derde keer in de klas bij meneer Dekkers. Hij heeft alles al zo vaak gehoord en verveelt zich dan ook mateloos. Bij het eerste vraagstuk schrijft hij meteen dezelfde oplossing als vorig jaar op zijn lei en haalt hij een spel kaarten uit zijn achterzak. Als hij door meneer Dekkers wordt betrapt en bestraft, verandert er plots iets in Dikke Idde. Hij tilt meneer Dekkers van de grond, hangt hem aan de kapstok en wandelt vervolgens de schoolpoort uit. Meteen is de toon gezet.

Lees verder

Nonkel Henri vertelt

Henri van Daele

Dikke Idde

Lannoo, Tielt, 129 p., 450 frank.

Verhalen uit de oude doos kunnen wel eens slaapverwekkend zijn. Echter niet als ze ontsproten zijn aan het onuitputtelijke, nostalgische en ook wel collectieve Vlaamse geheugen van Henri van Daele. In zijn nieuwste jeugdroman, Dikke Idde, tovert Van Daele alweer een stuk lang vervlogen Vlaamse dorpsgeschiedenis uit zijn schijnbaar bodemloze hoed vol jeugdsentiment. Van de eerste bladzijde al word je als lezer weer ondergedompeld in het wel en wee van het Oost-Vlaamse Zele in de jaren vijftig. En wie eerder ook de romans Ti (over een wat simpele jongen), Balthasar (over een wereldse want Brusselse oom) of De club van het slakkenzout gelezen heeft, vindt in Zele meteen de weg, kent er de mensen en begrijpt er de taal.
Dikke Idde is dik en niet echt slim. Hij is dertien en zit voor de derde keer in de vijfde klas bij de tirannieke en inspiratieloze meester Dekkers, die zijn volle klas terroriseert met v…Lees verder

Onwrikbare liefde

Henri van Daele voert je in Dikke Idde (Lannoo) mee terug in de tijd. Naar het Vlaanderen van de jaren vijftig, een harmonieuze wereld die naar hooi en pijptabak geurt. Hoewel Dikke Idde stilistisch sterker dan Van Daeles andere boeken op een jong lezerspubliek is afgestemd, wordt dit autobiografisch getinte verhaal nooit helemaal scherp. Dat komt onder meer doordat de auteur zijn visie op opvoeding, relaties, politiek bij monde van verschillende personages vertolkt zonder het taalregister voldoende bij te stellen. Daardoor zijn die personages bij momenten onderling verwisselbaar. Ook is het invoegen van oude Vlaamse woorden in dit overigens vlot Nederlandse verhaal niet functioneel. In Balthasar (Lannoo,1998) bijvoorbeeld kregen de personages meer kleur door hun typische manier van uitdrukken. In Dikke Idde zie ik geen logische verklaring voor het inlassen van oude uitdrukkingen, ze voegen aan de personages noch aan de couleur locale iets wezenlijks toe. Psychologisch vind ik…Lees verder

Vlaamse reuzen

D ikke Idde van Henri van Daele is genomineerd voor de Gouden Uil. Dik verdiend. Dikke Idde leeft, en niet alleen op papier. Op een vanzelfsprekende manier komen Dikke Idde en de andere personages in dit boek tot leven. Ik had deze ervaring in dit boek nog sterker dan in de vorige romans over figuren uit Van Daeles jeugd: de rare oom Balthasar uit Brussel, gekke Ti of de leden van de club van het slakkenzout. ,,Vanzelfsprekend'' is het woord dat voor mij de toon het best typeert. Wat gebeurt in dit boek, moet gebeuren. Als Dikke Idde meneer Dekkers aan de kapstok hangt, dan moest dat ervan komen. Dikke Idde denkt er niet bij na. Pas later, in het café, groeit het gebeuren uit tot een heldendaad. In dat café kan ik met mijn ogen dicht binnenstappen. En ik hoor Dikke Idde praten met Grote Rie over vrouwen (,,Kun je ruiken naar een vrouw?''). Later doet hij het gesprek nog eens over met zijn vader en het klinkt al even volwassen. Bij Van Daele maakt Dikke Idde niet meteen een crisis …Lees verder

Er zijn ook goede pedagogen

Als jeugdauteur Henri Van Daele met Dikke Idde een getuigenis wil afleggen dan zal het wel deze zijn: er zijn ook nog formidabele onderwijzers. Alleen jammer dat het verhaal zich in de jaren vijftig afspeelt. Mogelijk krijgen die bezielde opvoeders vandaag geen kans meer.

Dikke Idde is de hoofdfiguur. Idde is zijn familienaam, Fons zijn voornaam, maar die wordt alleen bij formele gelegenheden gebruikt. Het is Idde, en Dikke Idde als hij het niet hoort.

Idde is dertien en zit al voor de derde maal in het vijfde leerjaar. De onderwijzer is een verzuurd heerschap dat hem meteen naar de achterste bank heeft verwezen. Er komt een confrontatie, Idde spijbelt en heeft met zijn verhaal -- hoe hij de onderwijzer aan de kapstok heeft gehangen -- veel succes aan de toog. Maar dan gaat de directeur er zich mee bemoeien. Hij stuurt Idde meteen naar de achtste klas, waar hij bij Pijp terecht komt, het soort onderwijzer dat vandaag geen ruimte meer krijgt: een klas van veertienjarigen motiveren om naar school te komen, iets nuttig te leren in de tuin en tussendoor iets opsteken wat later nog van pas kan komen. Natuurlijk, in de jaren vijftig moest je maar tot veertien jaar naar school gaan.

Hoe het met Idde afloopt? Van Daele schrijft zijn verhaal …Lees verder

Dikke Idde" speelt in de jaren '50. Decor is het Oost-Vlaamse dorp Zele, waar het leven zich afspeelt tussen de kerk, het café en de weeffabriek. Het is een erg idyllische wereld, waar iedereen iedereen kent en waarin de stilte nog volmaakt kan zijn. Maar het is ook een wereld waar iedereen God hoog in het hart draagt en te pas en te onpas het woord 'zonde' in de mond neemt. Held is de 13-jarige Fons Idde, die door iedereen Dikke Idde wordt genoemd. Sinds zijn moeders dood woont hij samen met zijn grootmoeder Delle in een kleine arbeiderswoning. Het verhaal begint wanneer Idde voor de derde keer blijft zitten. Meester Dekkers, een tiran met tuchtproblemen, moedigt hem niet aan om te leren, integendeel. Idde krijgt een steeds grotere hekel aan de school en wacht vol ongeduld op de dag dat hij 14 zal worden. Dan is hij niet meer leerplichtig en kan hij eindelijk doen wat hij écht wil: roken, drinken en meisjes versieren. Al op de eerste schooldag krijgt Idde het aan de stok met meester …Lees verder
Een prachtig jeugdboek over het gezapige leven in een Vlaams dorpje, ergens halfweg de jaren vijftig. Het hoofdpersongae is een 'goedmoedige, uit de kluiten gewassen zittenblijver, de 13-jarige dikke Idde. Nadat hij zijn sarrende leraar onverwacht "pakt" (m.n. aan de kapstok hangt) mag hij eindelijk naar de laatste klas. Daar krijgt hij spontaan het respect, waar hij - zo op de valreep van de volwassenheid - toch recht op heeft. Behalve zijn nieuwe leraar, een groot mensenkenner en levensgenieter, komen nog heel wat andere in hun kleinmenselijkheid grootse figuren tot leven: godvruchtige grootmoeder Delle, grote Rie (cafébaas, klompenmaker en onvervalste vriend), Gust de communist (die geen kerkelijke begrafenis krijgt), etc. Vooral de reuzenpoppen en de kermiskoersen zorgen voor een Vlaamse couleur locale. Met zijn voortkabbelende stijl, de mild-humoristische ondertoon, het rijke palet aan verhalen-in-het-verhaal en niet in het minst de warmte voor zijn personages heeft de auteur wee…Lees verder

Over Henri Van Daele

Henri van Daele (Zele, 15 november 1946 – Kalken, 20 december 2010) was een Vlaams jeugdauteur.

Biografie

Van Daele studeerde pers- en communicatiewetenschappen aan de universiteit van Gent en werkte lange tijd als eindredacteur van het tijdschrift van de LBC. Sinds 1993 was hij voltijds schrijver.

Op 16-jarige leeftijd publiceerde hij zijn eerste verhaal in de serie Vlaamse Filmpjes. Tijdens zijn studies schreef hij er nog een tiental en ook veel cursiefjes. Zo scherpte hij zijn pen. Uiteindelijk zou hij een indrukwekkend en gevarieerd oeuvre bij elkaar schrijven met meer dan 150 boeken voor kinderen en volwassenen. Vanaf 1976 werkte hij veel samen met illustrator Gregie De Maeyer.

Na een aantal avonturenverhalen en sprookjes begon hij in de jaren 80 met een reeks verhalen over zijn eigen kindertijd, die een kleurrijk beeld geven van het leven in een Vlaams dorp in de jaren 50. Hiermee was zijn naam voorgoed gevesti…Lees verder op Wikipedia