Op weg naar een uitvoering van 'Die Walküre' in de opera van Gent raakt een auto op de Franklin Rooseveltlaan aan het Terkamerenbos in Brussel verstrikt in een file, veroorzaakt door een ongeval. In de auto die tot stilstand is gekomen vlak voor een chique villa in eclectische stijl, zitten een man en een vrouw, hij een 50-jarige arts en voormalig priester, die aan zijn gezellin begint te vertellen over de merkwaardige geschiedenis van de villa en haar bewoners. Hij is blijkbaar nog niet helemaal in het reine met de gebeurtenissen die hij er als arts en geprivilegieerd getuige heeft meegemaakt en die betrekking hebben op de incestueuze relatie tussen ene Emma en Clément, die er van kleinsaf en onafscheidelijk een eigen fantasiewereld opbouwden in de geheime vertrekken van dit ooit zeer prestigieuze, maar nu in verval geraakte huis.

"Ieder mens vormt zich het lot dat bij hem past", zegt de verteller in deze soms wat archaïsch aandoende roman, die ongetwijfeld knap geconstrueerd is en erg ambitieus klinkt in zijn psychologische en filosofische doelstellingen. Harpman kan vertellen en slaagt erin de aandacht van haar lezers vast te houden met dezelfde middelen als waarmee haar grote voorbeeld Henry James (zie vooral The turn of the screw, 1898) eerder zijn fascinerende en virtuoze verhalen neerschreef. Maar net zoals bij de latere James schort er in deze roman wat aan de waarachtigheid en de levendigheid van de personages, die het verhaal dienen maar niet altijd dragen, terwijl anderzijds Harpman ook niet kan bogen op de elegantie en precisie van de stijl van haar Amerikaanse voorbeeld. Blijft toch een goed vertelde en interessante roman, die in de huidige productie zeker zijn plaats verdient. [Jet Sienema]

De Brusselse psychoanaliste Jacqueline Harpman (1929) is ook een gewaardeerd romanschrijfster. In 1993 werd al haar roman 'Het strand van Oostende' uit het Frans vertaald, waarin een hartstochtelijke liefde centraal staat*. Allesoverheersende hartstocht - en vooral het destructieve daarvan - is ook het hoofdthema van deze roman. Een vijftigjarige priester-arts schendt zijn dubbele beroepsgeheim tegenover zijn laat gevonden liefdespartner. Op een donkere avond, terwijl bakken regen op hun auto kletteren, komen ze in een file te staan vlak voor een Brusselse villa. Daar vertelt de priester-arts de schokkende geschiedenis van de villa en haar incestueuze bewoners, zijn emotionele betrokkenheid hierbij vergeefs verbergend achter een afstandelijke presentatie, hier en daar wat luchtig cynisme, dubbelzinnigheden of zelfs trivialiteiten. Een spannend boek, waarin Harpman haar professionele inzichten vernuftig heeft verwerkt. Pocketeditie; kleine druk, krappe marge.