Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

De zon van de stervenden

Jean-Claude Izzo (auteur), Marijke Scholts (vertaler)
+1
De zon van de stervenden
×
De zon van de stervenden De zon van de stervenden

De zon van de stervenden

Jean-Claude Izzo (auteur), Marijke Scholts (vertaler)
In de reeks:
Na de dood van een lotgenoot verlaat een oudere dakloze man Parijs om de zon op te zoeken in Marseille.
Titel
De zon van de stervenden
Auteur
Jean-Claude Izzo
Vertaler
Marijke Scholts
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Le soleil des mourants
Uitgever
Breda: De Geus, 2009
253 p.
ISBN
9789044512182

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Andere talen:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 50 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

De bekende Franse schrijver van misdaadromans, meestal met Marseille als achtergrond, heeft in dit boek het milieu en het leven van daklozen als onderwerp genomen. Het is geen misdaadroman, maar een sociale roman in de trant van Simenon. Fictie, geïnspireerd door interviews, reportages enz. Hoofdpersoon is de aan lager wal geraakte Rico die na de dood van zijn straatmakker in een Parijs metrostation besluit naar zonnig Marseille en zijn eerste geliefde terug te gaan. Op zijn zwerftocht, steeds verder afglijdend, komt hij in aanraking met allerlei randfiguren: illegalen, verschoppelingen, criminelen. Hij zakt steeds verder weg in een droomwereld. In Marseille sterft hij. Met mededogen en aandacht geschreven, soepel lopend verhaal met veel dialoog en weinig populair taalgebruik. Goed gekozen omslag, vrij kleine druk.

Over Jean-Claude Izzo

Jean-Claude Izzo (Marseille, 20 juni 1945 - aldaar, 26 januari 2000) was een boekhandelaar, bibliothecaris, journalist en schrijver. Hij schreef een misdaadtrilogie over zijn geboorteplaats die in opdracht van de Franse televisie verfilmd werd met Alain Delon in de rol van inspecteur Fabio Montale.

Bibliografie

  • Total Khéops (1995)
  • Chourmo (1996)
  • Soleo (1998)
  • Le Soleil des Mourants (1999)
Lees verder op Wikipedia