Boek
Nederlands

Het hout

Jeroen Brouwers (auteur)
Een broeder is getuige van seksueel misbruik en vernedering van jongens in een pensionaat bij een mannenkloostergemeenschap, maar zwijgt hierover net als iedereen.
Titel
Het hout
Auteur
Jeroen Brouwers
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Atlas Contact, 2015 | Andere uitgaves
282 p.
ISBN
9789025442255 (paperback) 9789025447175 (ISBN sticker)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 150 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Wie vangt de Gouden Boekenuil?

Volgt Joost de Vries zichzelf morgenavond in de Brusselse KVS op als laureaat van de Gouden Boekenuil? Mag de jarige Jeroen Brouwers zich kronen met een derde Uil? Of gaan biograaf Mark Schaevers of debutante Niña Weijers met de 25.000 euro lopen?

Jeroen Brouwers,Het hout (Atlas Contact)

Barok ronkend proza

Niet enkel qua vergaarde jubel steekt Jeroen Brouwers met kop en schouders boven zijn collega's uit. Ook de omvang van zijn doortimmerd rijke oeuvre én zijn leeftijd maken hem bijna incontournable voor een derde Gouden Uil. Met grote unanimiteit stortte de verzamelde kritiek vier of vijf sterren uit over zijn kostschoolroman Het hout. De felheid van deze uitmuntend gecomponeerde roman, waarin het sadisme en het seksueel misbruik door de gluiperige kloosterorde onder de mat worden geschoven, zindert lang na. De jury: "Nooit eerder diende zijn barok ronkende proza, dooraderd met onder meer de katholieke retoriek, beter het opzet van een roman."

Laudatio's, lauwerkransen en huldigingen: Brouwers heeft er de laatste weken karrenvrachten van ontvangen. Met de vingers in de neus is hij de meest logische en soevereine winnaar. Maar een aantal elementen zorgt voor obstakels. Gedoodverfde laureaten winnen zelden…Lees verder

'Wij zijn allen broeders. Sommigen zijn viespeuken'

Dat Jeroen Brouwers ooit een roman zou schrijven over de benauwenissen van zijn kostschooljaren? Ergens stond het in de sterren geschreven. De felheid van deze opnieuw uitmuntend gecomponeerde roman verbaast.

In zijn debuut Het mes op de keel (1964) spookte het kostschoolthema al door het verhaal 'Orpheus', in De zondvloed was het nog veel uitdrukkelijker aanwezig, en in Satans potlood staat zelfs een verslag van een visite aan een oude school. "Ik heb geen kampsyndroom. Ik heb een kostschoolsyndroom", vatte Brouwers het ooit samen.

De heftigheid waarmee hij op tijd en stond de katholieke kerk de mantel uitveegde, vond dáár haar kiem. Wat wil je, als je zeven jaar van je jonge bestaan in spartaanse pensionaten hebt gesleten? Met Het hout breit Brouwers een onverwacht verlengstuk aan een al zo rijk oeuvre.

Kloosterterreur

De roman neemt een lange aanloop. Brouwers dompelt ons tot in de prangendste details onder in het beklemmende universum van een jongenspensionaat, gedirigeerd door een strenge franciscaner kloosterorde. Het decor is onmiskenbaar het pensionaat Bleijerheide in Kerkrade, vlak bij de Duitse grens, waar hij zijn middelbare schooltijd doorbracht.

On…Lees verder

'Het misbruik was al eeuwen aan de gang'

Jeroen Brouwers is in het nieuws. Zijn huis in Zutendaal dreigt afgebroken te worden en hij heeft een nieuwe roman klaar,Het hout, over het kindermisbruik in de katholieke kerk. 'Ik was een heel knap jongetje.' Mark Cloostermans

In zijn inbox: nog maar eens een dwangbevel om zijn huisje af te breken. In zijn outbox: een nieuwe roman, geïnspireerd door de lawine aan katholieke seksschandalen. Al wil hij dan werken in absolute stilte, rond Jeroen Brouwers is het nooit helemaal stil.

'Ik wil niet lachend op de foto, hoor', waarschuwt Jeroen Brouwers (74) de fotograaf. 'Geen lachende Brouwers in de krant. Ik ben een ernstig schrijver.'

Een schrijver die zich een geheel uit prikkeldraad opgetrokken imago heeft gecreëerd, met polemieken en onvervaarde stellingnames. Een imago dat toch niet echt strookt met de realiteit. 'Ik woon in een diep, donker bos', is mij per mail meegedeeld, en afgaande op zijn boeken verwacht ik me aan een krot, omringd door rottende, ziekten verspreidende bomen die elk moment kunnen omkieperen. In plaats daarvan staat Brouwers me op te wachten voor een gezellig bungalowtje, gewoon naast een zandweg en op minder dan een minuut van de bewoonde wereld. En is het niet iets te to…Lees verder

Het zuidoosten van Nederland, de jaren vijftig van de twintigste eeuw, een mannenkloostergemeenschap met jongenspensionaat: broeder Bonaventura is hier getuige van seksueel misbruik, sadisme en vernedering van de jongens in het pensionaat door de kloosterlingen. Bonaventura doet zelf niet mee met de misdadige praktijken, maar zwijgt erover, net als iedereen. Maakt dit hem medeplichtig? Is het lafheid? Goed ontvangen, indringende roman over seksueel misbruik en misdadige praktijken binnen de rooms-katholieke kerk. De Volkskrant: ‘Buitengewoon, deze Brouwers. Het draait en wielt op alle niveaus vernuftig in elkaar. Op elke bladzijde is een wonder te vinden…’. Tzum literair weblog: ‘Brouwers fijn ‘archaïsche’ stijl past naadloos bij dit onderwerp. Hij onderzoekt op indringende wijze de schuldvraag van een enkeling mét een geweten.’ NRC Handelsblad geeft vier sterren (van de vijf). De Morgen: ‘De felheid van deze opnieuw uitmuntend gecomponeerde roman verbaast.’ De auteur (1940), die met …Lees verder

Over Jeroen Brouwers

Jeroen Godfried Maria Brouwers (Batavia, 30 april 1940) is een Nederlandse journalist, schrijver en essayist.

Biografie

Jeroen Brouwers is het vierde kind van Jacques Theodorus Maria Brouwers (1903-1964) en Henriëtte Elisabeth Maria van Maaren (1908-1981). Later werd nog een broertje geboren. Zijn vader werkte als boekhouder bij een architectenbureau.

Na de Japanse invasie begin 1942 en de capitulatie van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger werd zijn vader overgebracht naar een krijgsgevangenkamp in de buurt van Tokio. Brouwers belandde met zijn grootmoeder Elisabeth Henrica Pos (1885-1945), zijn moeder en zus eerst in het jappenkamp Kramat. Na een paar maanden werden ze overgeplaatst naar het kamp Tjideng, in een buitenwijk van Batavia. Zijn grootouders hebben de kampen niet overleefd. Hij schreef in 1981 over deze Japanse bezetting van Indonesië een boek Bezonken rood, vertaald in 1988 in het Engels als …Lees verder op Wikipedia