Dion Aerts verhuist samen met zijn moeder — zijn ouders zijn net gescheiden — en moet naar een nieuwe school. Al van bij de eerste dag wordt hij gepest door macho Marco Coppyn en zijn kompanen. Op een dag wordt het Dion te veel en gaat hij met Marco op de vuist. De jongens worden bij de directeur op het matje geroepen en ook de ouders worden ontboden. Tussen Dions moeder en Marco’s vader, een weduwnaar, slaat de vonk meteen over. Ze worden verliefd en maken afspraakjes, natuurlijk bijzonder tegen de zin van hun zonen, die zichzelf aartsvijanden noemen. De twee sluiten een pact om een relatie tussen hun ouders te verhinderen. Marco laat Dion met rust en samen vinden ze allerlei manieren uit om hun ouders uit elkaar te drijven. Dat levert vaak grappige situaties op. Uiteindelijk worden de twee vrienden en ook broers.
Het boek begint als het zoveelste verhaal over pesten. Johan Vandevelde roept vanuit Dions oogpunt een dreigende sfeer op en voert zowel een herkenbaar slachtoffer als een pestkop op. De verliefde ouders zorgen gelukkig voor een boeiende wending en de nodige humor. De lezer komt ook de drijfveren van Marco te weten: als zijn moeder sterft, weet de jongen niet meer van welk hout pijlen te maken.
Het verhaal leest zeer vlot, en bevat een duidelijke didactische boodschap. Vandevelde tracht jongeren aan te zetten tot nadenken over onder meer pesten en het vormen van een eigen mening. Helaas ligt dit er weer vingerdik op. [Kris Mattheeuws]

Na de scheiding van zijn ouders is Dion met zijn moeder verhuisd. Op zijn nieuwe middelbare school wordt hij vanaf dag één gepest door Marco. Pas als Marco het horloge van Dion vernielt, een aandenken aan zijn opa, takelt Dion Marco flink toe, maar hij houdt zijn mond over het pesten, ook tegen zijn ouders. Als zijn moeder en Marco’s vader, die weduwnaar is, elkaar op school ontmoeten zijn ze op slag verliefd. Dat kan ertoe leiden dat de jongens broers worden, beseffen ze. Ze besluiten er op alle mogelijke manieren voor te zorgen dat de relatie tussen hun ouders zo snel mogelijk stopt en sluiten een pact om de vijandelijkheden op te schorten. Het plan lukt uiteindelijk, maar als ze vervolgens zien hoe ongelukkig hun ouders zijn, proberen ze ze weer bij elkaar te brengen. De thema’s echtscheiding en pesten worden op een goede manier in het verhaal verwerkt, al lijken problemen nogal simpel en snel te worden opgelost. Het vlot leesbare verhaal met een aardige plot laat duidelijk zien dat pestgedrag kan worden doorbroken, als mensen op een gelijkwaardige manier met elkaar om kunnen leren gaan kunnen ze elkaar leren waarderen en dat is nou juist in de realiteit bij pesten vaak niet het geval. Veel dialogen, eigentijds taalgebruik. Vanaf ca. 11 jaar.