Opnieuw bindt narcotica-agent Jimmy 'Popeye' Doyle uit New York de strijd aan met een heroi͏̈nesmokkelaar en volgt hem naar Marseille, de drugshoofdstad van Europa
Kijkwijzer
Vanaf 16 jaarVanaf 16 jaar
Titel
French connection II / dir. by John Frankenheimer ; screenplay by Robert Dillon ... [et al.]
Regisseur
John Frankenheimer
Scenarist
Robert Dillon
Acteur
Gene Hackman
Taal
Engels
Uitgever
Plaats van uitgave onbekend: Twentieth Century Fox Home Entertainment, 2004 | Andere uitgaves
1 dvd-video
Oorspr. opname
1975
Speelduur
ca. 114 min.
Aantekening
Taalkeuze: Engels, Frans Ondertiteling: Nederlands, Frans, Engels, Grieks
EAN
8712626011262

Andere formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 25 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Het vervolg uit 1975 op de klassieker The French connection (1971), met opnieuw Gene Hackman als rechercheur Jimmy 'Popeye' Doyle en verder onder meer Fernando Rey en Cathleen Nesbitt. De Newyorkse rechercheur wordt door een internationale drugsbende ontvoerd naar Marseille en verslaafd gemaakt. Na zijn vrijlating bindt hij samen met een Franse collega de strijd aan. Deze film is minder sterk dan het origineel. De Speelfilmencyclopedie (6e ed., 1995) schrijft: 'Vergezocht, deprimerend scenario (...) start fantastisch en eindigt met een adembenemende achtervolging, maar heeft daartussen niets aantrekkelijks te bieden. Er wordt wel goed gebruik gemaakt van de locaties. De acteurs doen hun best, maar kunnen de film onmogelijk wat oppeppen. (...)' Met extra's.

Over John Frankenheimer

CC BY 3.0 - Foto van/door Andre E. King op de Engelstalige Wikipedia

John Michael Frankenheimer (New York, 19 februari 1930 – Los Angeles, 6 juli 2002) was een Amerikaans filmregisseur die beroemd werd om zijn politieke en maatschappelijk getinte speelfilms. Hij heeft diverse genres beoefend maar blijft vooral bekend om zijn thrillers en actiefilms.

Zijn films kenmerken zich door een rauwe, realistische manier van filmen (harde kleuren, weinig kunstlicht, echt bestaande locaties en veel handbediende shots) waardoor zijn films lijken op documentaires. Daarnaast houdt Frankenheimer van technische experimenten: hij filmt met vreemde camerastandpunten en gebruikt vaak opvallende montagetrucs.

De beste films van Frankenheimer zijn The Manchurian Candidate (1962) en Seven Days in May (1966). Beide zijn dit politieke thrillers waarin zeer actuele onderwerpen worden aangesneden. Het verhaal in deze films wordt verteld met veel gevoel voor detail en uitgebreide karakterontwikkelingen. De films worden afgewisseld met fictiev…Lees verder op Wikipedia