Dit filosofische prentenboek moedigt de lezer aan om zijn ideeën uit te werken of er in ieder geval in te geloven. De ik-persoon weet aanvankelijk niet zo goed wat hij met zijn idee moet doen. Hij probeert er niet meer aan te denken, schuift het voor zich uit, piekert erover, droomt ervan, houdt het verborgen voor de buitenwereld, ... Wil hij het uitvoeren of toch weer niet? De onzekerheid is duidelijk aanwezig, maar de drang om de hersenspinsels verder uit te werken neemt de bovenhand. De bedenker maakt kennis met voor- en tegenstanders, wordt ontmoedigd en aangemoedigd, maar wordt vooral sterker in zijn overtuiging om ermee door te gaan. Het ventje zal met zijn idee op één of andere manier de wereld veranderen.

Het prentenboek start vrij origineel en zelfs herkenbaar. We kennen waarschijnlijk allemaal wel de onzekerheid om een plan uit te werken. Toch neemt het moraliserende aspect net iets teveel de bovenhand. Het verhaal wordt ook wat lang uitgerekt waardoor het geheel een tikkeltje saai wordt. De illustraties maken wel veel goed. De zachte zwart-witpotloodtekeningen zijn knap uitgewerkt. 'Het idee' is de eye-catcher: een geel ei op pootjes met een kroontje. Het wordt beetje bij beetje groter voorgesteld. De zwart-witillustraties veranderen in kleurrijke exemplaren wanneer het idee uitgewerkt is. Op zich een leuke evolutie, maar ik vond de grijstinten aantrekkelijker. Wat het idee uiteindelijk is, is niet echt duidelijk. Feit is dat het de wereld zal veranderen. Een open einde dat ook weer aanzet tot nadenken en bespreken. Ook al is dit een prentenboek, kleuters en jonge kinderen zullen door het filosofische aspect misschien wel eens fronsen als ze het voorgelezen krijgen. Een beetje extra uitleg kan voor hen welkom zijn.