Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Die vleugels : gedichten

Leo Vroman (auteur)
+1
Die vleugels : gedichten
×
Die vleugels : gedichten Die vleugels : gedichten

Die vleugels : gedichten

`Met de vlerken van een vlinder kom ik al ver genoeg, schrijft Leo Vroman. En hoe ver is hij gekomen: op zijn 98e bijna dagelijks dichtend. Zoals we van hem gewend zijn is ook deze bundel weer een soort dagboek van gedichten, over de liefde, de naderende dood, een verleden vol verhalen en een hoofd vol humor. Het is een wonder hoe de poëzie, plus de tekeningen die Vroman er ook nog bij maakt, hie
Titel
Die vleugels : gedichten
Auteur
Leo Vroman
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2013
160 p.
ISBN
9789021450476 (paperback)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 50 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Verliefd op al wat leeft

Kort voor zijn dood werkte de 98-jarige dichter en bioloog Leo Vroman nog een bundel af:Die vleugels, of hoe een berg poëzie een lekkage kan dichten. Luuk Gruwez

Leo Vroman (1915-2014) was een van die zeldzame, erg aanstekelijke mensen die erin slagen tot op zeer hoge leeftijd zichzelf te blijven zonder veel aan kwaliteit te moeten inboeten. InDie vleugels, zijn recentste dichtbundel, slaat hij voortdurend en met een ongeëvenaarde scheppingsdrift de vleugels uit naar het gebied over de levensgrens. Natuurlijk realiseert hij zich in zijn inleiding al dat hij abnormaal veel gedichten schrijft, maar hij heeft kennelijk een punt bereikt waarop hij zich van de kritiek nauwelijks nog iets hoeft aan te trekken. De enige structuur die hij in zijn bundel aanbrengt, is van chronologische aard. Hij baseert zich op de ontstaansdatum die hij onder elk gedicht vermeldt.

Vroman gelooft, net als Hugo Claus, in de veelheid vanuit het adagium dat een groot aantal gedichten ook een verhoogde kans op eeuwigheid impliceert. In een Engelstalig gedicht formuleert hij het aldus: 'He decided to guarantee / living in eternity / by writing a pile of poetry.' Ui…Lees verder

Leo Vroman, binnenkort 99, is misschien wel de oudste levende en werkende dichter op aarde. Zijn productiviteit is bij het ouder worden eerder vergroot dan verkleind. De bundels van de afgelopen jaren waren altijd dik, soms wel 200 bladzijden, wat voor poëzie uitzonderlijk is. 'Die vleugels', 160 pagina's, is bovendien nog maar het eerste deel van 'de abnormaal veel gedichten' die hij de laatste paar jaar heeft geschreven. Hij heeft ze chronologisch geschikt, als betrof het een dagboek: 'Ik zie tussen alle geen ander verband. Er waren vast slechte dagen tussen, maar een dagboek mag je niet veranderen. Lees dus het hele stel alleen als je wilt ontdekken hoe mijn hersens moeten hebben gewerkt; lees anders alleen de beste. Hoe vind je die? Wacht op de critici, die weten van alles, ik weet van niks.' Aldus Vroman in zijn briefje vooraf aan de lezers. Zijn bundel is fenomenaal: een indrukwekkend dichterlijk onderzoek van een bestaan op de grens van leven en dood. In dit biologische schemer…Lees verder

Over Leo Vroman

Leo Vroman (Gouda, 10 april 1915 – Fort Worth, 22 februari 2014) was een Nederlands-Amerikaans dichter, (toneel)schrijver, tekenaar, schilder, bioloog en hematoloog. In Nederland is hij vooral bekend als dichter. Zelf beschouwde hij zich allereerst als wetenschapper. Vroman woonde en werkte vanaf 1947 in de Verenigde Staten en werd in 1951 Amerikaans staatsburger. Toch geldt hij als een van de belangrijkste Nederlandse dichters. In 1964 ontving hij de P.C. Hooft-prijs.

Biografie

Vroman was van Joodse afkomst en woonde tot aan het begin van de Tweede Wereldoorlog aan de Krugerlaan 87 in Gouda. Hij studeerde, na de Rijks-HBS in Gouda, van 1932 tot 1940 biologie in Utrecht. Tijdens zijn studie leerde hij Albert Alberts, Kees Stip en Anton Koolhaas kennen op studentenvereniging Unitas. Met zijn vriend Anton Koolhaas maakte hij voor de Tweede Wereldoorlog strips voor kranten.

Na de inval van de Duitsers op 10 mei 1940 vertrok …Lees verder op Wikipedia