Boek
Nederlands

Tweede verschiet

Leo Vroman (auteur)
Het eerste verschiet, dat is de verte, dat is het verschiet in de ruimte, met name horizontaal. Het tweede verschiet, dat is de toekomst, het verschiet in de tijd, in de beeldspraak verticaal. In de poëzie speelt het tweede verschiet zeker zo'n belangrijke rol als het eerste: wel staat een gedicht ook op papier, maar tegelijkertijd voltrekt het zich in de tijd, meestal ook heeft de stof van het ge
Titel
Tweede verschiet
Auteur
Leo Vroman
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Querido, 2003
119 p.
Aantekening
Bevat oorspr. in het Engels en het Nederlands geschreven gedichten
ISBN
90-214-8483-8

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 20 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Leo Vroman mag dan wel een gezegende leeftijd bereikt hebben, als dichter beleeft hij sedert enige tijd een bijzonder productieve periode. De lijvige dichtbundels volgen elkaar op in een regelmatig tempo. Na De gebeurtenis en andere gedichten ligt nu Tweede verschiet voor. Zowel thematisch als formeel leunt deze nieuwe bundel sterk aan bij het vroegere werk. De dichter Vroman speelt nog steeds als geen ander met de taal; zijn werk oogt soms nogal toevallig en enige slordigheid is daaraan niet vreemd, maar bij nader toezien stelt de lezer toch voortdurend vast hoe efficiënt deze gedichten blijven, hoe ze weten te ontroeren en tot verbeelding te wekken. Elke bladzijde toont zo een dichter aan het werk die, schijnbaar moeiteloos, blijk geeft van een imponerend metier. Inhoudelijk wekt het allicht weinig verbazing dat heel wat gedichten preluderen op het nakende einde, maar tegelijk is deze poëzie bijzonder vitaal (en soms een tikkeltje brutaal). De dood is geen afscheid maa…Lees verder
Een bundel zonder duidelijke compositie, als voortzetting van de vorige: doorgaan met leven in het besef van het andere verschiet, letterlijk ontbonden worden in de elementen. Bloedserieus en tegelijk spelend met afstandelijke humor. Innigheid belevend en gevend en tegelijk ontledend op mogelijke baatzucht. Zijn vreugde aan het verbeeldingsspel maakt dat ook het schrijnendste niet te zwaar wordt. Waar velen concentreren tot een kern weet hij van zijn gedachtedraad met 'insteken, omslaan enz.' mooie lange lappen te breien. Nou ja, die lust drijft hij ook wel eens te ver door. Als eerder zijn er veel 'psalmen', gericht tot Systeem: een naderen en op afstand blijven, geen ontmoeting. Hij wijst de benaming van god, zo'n iets dat je om van alles bedelt, af. Vragen stelt hij wel aan Systeem, al wordt tegelijk een antwoord onmogelijk geacht. Met die psalmen, de meeste in het Engels (waarvan slechts één ook een Nederlandse versie heeft), kan hij soms diep raken (zo over de Two Towers), overtu…Lees verder

Over Leo Vroman

Leo Vroman (Gouda, 10 april 1915 – Fort Worth, 22 februari 2014) was een Nederlands-Amerikaans dichter, (toneel)schrijver, tekenaar, schilder, bioloog en hematoloog. In Nederland is hij vooral bekend als dichter. Zelf beschouwde hij zich allereerst als wetenschapper. Vroman woonde en werkte vanaf 1947 in de Verenigde Staten en werd in 1951 Amerikaans staatsburger. Toch geldt hij als een van de belangrijkste Nederlandse dichters. In 1964 ontving hij de P.C. Hooft-prijs.

Biografie

Vroman was van Joodse afkomst en woonde tot aan het begin van de Tweede Wereldoorlog aan de Krugerlaan 87 in Gouda. Hij studeerde, na de Rijks-HBS in Gouda, van 1932 tot 1940 biologie in Utrecht. Tijdens zijn studie leerde hij Albert Alberts, Kees Stip en Anton Koolhaas kennen op studentenvereniging Unitas. Met zijn vriend Anton Koolhaas maakte hij voor de Tweede Wereldoorlog strips voor kranten.

Na de inval van de Duitsers op 10 mei 1940 vertrok …Lees verder op Wikipedia