Met zijn 109 pagina’s is Hip en Pip op stap met Rat best een kanjer voor beginnende lezers. Maar als ze zich hierdoor niet laten afschrikken, krijgen ze een vlot en boeiend verhaal over de honden Hip en Pip die samen met hun baasje Eef de stad intrekken. Daar ontmoeten ze Rat, die voor avontuur zorgt. Dit boek is het tweede over Hip en Pip. Loes Hazelaar gebruikte haast alleen eenlettergrepige woorden (AVI 1 tot en met AVI 3), die alle zo op hun plaats lijken te staan dat je bijna zou vergeten dat het om een AVI-tekst gaat. De personages worden erg mooi geschetst: de vrolijke Eef, die beide honden onvoorwaardelijk graag ziet; de oude Hip, die niet van drukte houdt; de jonge Pip, die snel bang is; en de brutale Rat. Hazelaar gunt de lezer niet alleen een blik op hun belevenissen, maar ook op hun innerlijk. Vaak zet ze de lezer aan tot meedenken, zoals wanneer Rat zich door de kier van het raam naar binnen wringt: ‘Hoi, vriend, hier ben ik dan,’ zegt Rat. […] ‘Hoi… vriend,’ bromt Hip. / Maar Rat voelt niet als een vriend./ Hoe kan dat toch?’ Naast deze doordenkertjes doorspekte Hazelaar het verhaal met humor. Soms wordt die net iets te veel uitgemolken, zoals in het grapje over de dom: ‘Dom? Hoe kan een kerk nou dom zijn?’ en: ‘De klok van de Dom slaat. / […] Die kerk is niet dom, denkt Hip, / want hij weet hoe laat het is’. Alsof dit nog niet genoeg is, laat de schrijfster Eef later ook nog zeggen: ‘Hoe kan ik zo dom zijn, hé? / Dat komt vast door de Dom’. Maar meestal is de humor gewoon fijn, net zoals Hazelaars spel met het woordje ‘te’. Hip houdt er niet van als Pip te enthousiast is: ‘Pip doet vaak zo…te, vindt Hip. / Te bang, te blij, te druk.’ Maar als later Eef de klokkentoren wil beklimmen en Pip keft: ‘Ik klim er niet op,’ […] veel te hoog, dat vind ik eng.’ komt het Hip erg goed uit: ‘Ik wil ook niet. De klim is me te veel. / Daar word ik te moe van […] / Te is soms best een fijn woord’.
De illustraties van Richard Verschraagen onderstrepen de sfeer van het boek. En dat ‘strepen’ mag je letterlijk nemen, want Verschraagen gebruikte, net als bij zijn vorige boeken, een scraperboard, een kartonnen plaat met een laag Chinese klei op. De illustrator kraste streepjesgewijs de klei weg, met erg karaktervolle zwart-witprenten als resultaat. Verschraagen plaatste deze veelal tegen een okergele of lichtblauwe achtergrond en bracht nog enkele aantrekkelijke kleuraccenten aan. Als de honden zelf niet te zien zijn, tekende Verschraagen vaak vanuit het hondenperspectief. Zo zie je bijvoorbeeld slechts een stuk raam waarachter Rat komt piepen of de benen en het achterwerk van Eef als ze in een kast duikt.
Hip en Pip op stap met Rat is een boek voor eerste lezers zoals er meer zouden mogen zijn. Het bezorgt hen een mooie leeservaring die de zin naar meer kan aanwakkeren. [Veerle Schaltin]

Hip, een oude reu (het alter ego van de overleden hond Pip van de auteur) en het jonge, angstige teefje Pip zijn huisdieren van Eef. Samen gaan ze met de trein naar de stad. Dat is een heel nieuw avontuur, zo in een mand op de fiets en op een waterfiets. Ze ontmoeten Rat. Die neemt de honden vanuit hun hotel ’s nachts mee door Utrecht. Rat haat mensen. Die boosheid zit in hem, hij kan het niet helpen. Samen raken ze opgesloten in een kast, op zoek naar Eefs tas met daarin een doos met koek. Uiteindelijk komen ze, na een bezoek aan de Dom, met Eef toch weer veilig thuis. Maar dan meldt zich een verstekeling. De vele bijzondere illustraties in de zogenaamde scraperboard-techniek bestaan uit duizenden streepjes, gekrast uit witte platen die eerst werden bedekt met een dunne laag zwarte Chinese klei. De maker werkte er drie maanden aan. Dit fraai verzorgde boek laat 6-7 jarigen lezen met maximaal (niet-klankzuivere) éénlettergrepige woorden van het type mmkm (snel), mkmm (band) en mmkmm (staart), AVI-Start. De vele dialogen, het kleine lettertype en de vele leestekens maken het lezen er voor hen niet gemakkelijker op. Dit is het tweede deeltje over de oude hond Hip, pup Pip en hun baasje Eef, eerder verscheen 'Hip en Pip'*. Vanaf ca. 6 jaar.

We maakten al eerder kennis met de knorrige oude Hip en de jonge Pip, allebei hondjes van Eef. Deze keer gaan Hip en Pip met Eef op reis. Ze nemen de trein naar de stad. In de stad is het erg druk, maar ook leuk. Pip is vaak bang, maar gelukkig is er Hip die hem altijd geruststelt. En dan ontmoeten ze een brutale rat. ’s Nachts gaan ze met hem op stap door de slapende stad.
Een vlot verteld verhaal voor eerste lezers. De honden hebben een heel verschillend karakter, maar toch schieten ze goed met elkaar op. De ontmoeting met Rat is best wel spannend en een beetje avontuurlijk. Hun baasje Eef is een gezellige dame die altijd rekening houdt met haar hondjes.
Het boek is in korte hoofdstukken verdeeld. De zinnen zijn kort en duidelijk. Eenvoudige, aantrekkelijke illustraties, variërend in grootte, in zwart, wit, oker en groen sluiten nauw aan bij de tekst. Ze zijn speels en expressief, met dikke lijnen omtrokken.