In de winkel van meester Magnificent spreekt Michiel de wens uit gewoon blij te zijn. Zodra hij er buiten stapt, komt hij in een onwaarschijnlijke rollercoaster terecht: als honderd miljoenste bezoeker van de Gelato-ijssalon vertrekt hij op een reis langs alle 21 salons in Europa. Hij wordt omgedoopt tot Ice Cream Boy, en krijgt een chauffeur, een manager, en een bodyguard. Ice Cream Boy krijgt een realityshow, een sneakercollectie, een parfum. En overal staan drommen fans hem op te wachten. Maar Michiel is steeds minder zichzelf en steeds minder blij. 

Dit boek raast aan een waanzinnig tempo voorbij. Net als het hoofdpersonage krijg je geen tijd om op adem te komen. Zoals in de andere boeken van Veldhuyzen neemt ook hier haar ongebreidelde fantasie je op sleeptouw, om je pas op de laatste bladzijde te lossen. Tussen de lijnen door passeert er heel wat kritiek, op sociale media, marketing en reality TV. Naar mijn gevoel gaat Veldhuyzen deze keer wel in overdrive door er ook nog Mozart, Kafka, Munch, Hans Christian Andersen en Leonardo Da Vinci bovenop te gooien. En ook nog een aangespoelde dode jongen en een man die door het regime van zijn land de mond gesnoerd wordt en gevangengezet. Iets te veel van het goede, toch. Maar het leest wel lekker weg. De illustraties hier en daar zijn niet echt een meerwaarde.