Dit deel van het Verzameld Werk van Louis Paul Boon (1912-1979) bestaat uit de in 1946 verschenen roman 'Vergeten straat', aangevuld met een (anoniem) nawoord en een tekstverantwoording. Het verhaal is snel verteld: als gevolg van het aanleggen van een nieuwe spoorlijn tussen twee Brusselse stations, raakt een straat vergeten en afgesloten van de buitenwereld. De bewoners beginnen, onder leiding van Koelie, een alternatieve leefgemeenschap. Het is niet moeilijk om in deze roman de maatschappijkritische geest van Boon te onderkennen. Verworpenen (vergeten) der aarde proberen een samenleving te bouwen waar kapitaal en kerk niet worden ingezet om de gewone man te onderdrukken. Via de dochter van Koelie, Roza, beschrijft Boon hoe ontluikende seksualiteit destructief kan zijn, en voor de bedelaar Vieze een eeuwige bron van (voyeurisch) genoegen. Uit het nawoord blijkt dat Roza geïnspireerd is op een in 1944 overleden 21-jarig meisje. Haar overlijdensprentje droeg Boon zijn hele leven in zijn portefeuille. Boon heeft in 1946 een sympathiek boek gepubliceerd, interessant ook voor literatuurhistorici en sociologen, maar het heeft nog niet de literaire verbeeldingskracht van de latere Boon. Paperback; vrij kleine druk.