Mark Twain (1835-1910) geldt als een van de aartsvaders – en bovendien de grootste humorist – van de Amerikaanse literatuur. Dit boek uit 1876 schreef hij als herinnering aan zijn jeugd in Missouri, en ook nu ademt het nog een sfeer van avontuur, humor en spanning. De hoofdpersoon is een soort Pietje Bell, een vrolijke ongezeglijke jongen die het nooit kwaad meent, maar altijd in de problemen komt - hoewel zijn avonturen wel wat wilder zijn dan die van Pietje Bell. Hoogtepunten van het verhaal zijn Toms bijwonen van zijn eigen begrafenisdienst, een middernachtelijke moord op een kerkhof en de huiveringwekkende speurtocht wanneer Tom en zijn meisje (en de moordenaar) verdwaald zijn in een enorm grottenstelsel. Aan Toms beste vriend Huckleberry Finn zou Twain later een nog veel belangrijker boek wijden, maar het plezier dat dít boek oproept, is groot. Een meer dan uitstekende vertaling van Peter Bergsma. Kleine druk.