Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Dag der zielen

Mike McCormack (auteur), Robbert-Jan Henkes (vertaler)
+1
Dag der zielen
×
Dag der zielen Dag der zielen

Dag der zielen

Mike McCormack (auteur), Robbert-Jan Henkes (vertaler)
Genre:
Een experimenteel prozagedicht waarin een gestorven civiel ingenieur op Allerzielen 2008 voor even uit het dodenrijk mag om zijn herinneringen aan land, familie en politiek te kunnen vertellen.
Titel
Dag der zielen
Auteur
Mike McCormack 1965-
Vertaler
Robbert-Jan Henkes
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Engels
Oorspr. titel
Solar bones
Uitgever
Amsterdam: Lebowski Publishers, 2017
270 p.
ISBN
9789048839124 (paperback)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Andere talen:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 100 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Een heel leven in één zin

Roman. De financiële crisis heeft alvast één echt literair meesterwerk opgeleverd, Mike McCormacks Dag der zielen, een psychologische roman over schuld, wroeging en het besef dat het allemaal anders moet.

Marcus Conway zit aan de keukentafel. Het is Allerzielen 2008, zijn vrouw Mairead zal nog een uur of vier weg zijn en hij overdenkt zijn leven. Als kind zag hij hoe zijn vader een Massey Ferguson 35-tractor uit elkaar haalde, ieder onderdeel bekeek en smeerde en de machine weer ik elkaar zette. De kleine Marcus zag echter niet alleen zijn vader, hij zag ook God die het heelal met moeren en bouten in elkaar schroefde en het visioen van een mens die hemel en aarde uit hun hengsels kon lichten door er een of andere onontbeerlijke splitpen uit te lichten. Hij zou ingenieur worden.

In Mike McCormacks Dag der zielen beseft Marcus hoe fout die kinderlijke fantasie wel was, want zo'n uit losse onderdelen in elkaar gekitte constructie is niet echt stevig, natuurlijk. Het risico op instorting is permanent, tot het werkelijkheid wordt, en dat is wat Marcus meemaakt, daar aan die keukentafel.

We zien zijn leven passeren, hoe zijn huwe…Lees verder

Eén lange, maar virtuoze zin

Een boek dat bestaat uit één lange zin: dat is waar de Ierse schrijver Mike McCormack ons op trakteert met Dag der zielen (Solar Bones). Gegarandeerd onleesbaar, denk je, ijdel gepiel met de erfenis van Joyce. Totdat je - al was het maar om je nuchtere oordeel bevestigd te zien - begint te lezen en al na een paar bladzijden ontdekt dat het wel meevalt.

Om te beginnen heeft McCormack zijn zin netjes in alinea's onderverdeeld. Daarnaast stel je spoedig vast dat de gedachtenstroom bijna net zo gemakkelijk te volgen is als gesproken taal, waar ook de punten en komma's ontbreken.

In Dag der zielen volgen we de gedachten, associaties en herinneringen van Marcus Conway, civiel ingenieur in een dorp in het West-Ierse graafschap Mayo. Het boek begint als op 2 november 2009 het Angelus klinkt: het klokgelui dat oproept tot gebed.

Aanvankelijk wat hortend en stotend komt Conways verhaal op gang. Hij vertelt over zijn vrouw, die hij eens ontrouw is geweest. Over zijn dochter, kunstenares, die een expositie organiseert waarbij alle kunstwerken met haar eigen bloed zijn vervaardigd. We lezen over het landschap, de dorpsgemeenschap, over een virus dat het drinkwater heeft aangetast, iets waar de ingenieurs wel weer de schuld van zullen krijgen.

Het hele boek door geeft McCormack …Lees verder

Deze bekroonde experimentele roman van de nogal onderschatte Ierse schrijver (1965) beschrijft met één lange zin de herinneringen van de civiele ingenieur Marcus Conway die op Allerzielen 2008 in een ‘post mortem aria’ (maar dat onthult hij pas op het eind) over zijn geliefde Louisburgh, dichtbij Westport in Mayo County aan de Ierse westkust verhaalt. De nogal pragmatisch ingestelde Marcus vermengt herinneringen aan zijn ouders en zijn gezin (zijn zieke vrouw Mairead en hun kinderen Agnes, een kunstenares wier werk hem shockeert, en zoon Darragh) met de geschiedenis van zijn land, vooral de hebzucht en stupiditeit van zijn opdrachtgevers tijdens de economische hausse, gezien vanuit de dip die erop volgde. Motto en ‘boodschap’ is dat het de dagelijkse ritmes en rituelen zijn die de wereld bij elkaar houden, met als thema’s politiek, familie, kunst, huwelijk, gezondheid, burgerplicht en het milieu. Dit prozagedicht als ode aan het kleinstedelijk Ierland trekt je onherroepelijk in zijn b…Lees verder