De vorige opname op de PAAZ, de psychiatrische afdeling van een ziekenhuis, ligt alweer even achter haar en het gaat redelijk goed met Emma – zo goed zelfs dat haar eindgesprek met haar psychiater een feit is. Daar aangekomen blijkt hij afwezig en is daar een plaatsvervangend arts die er zo het zijne van denkt. Resultaat? Aan het eind van de dag is Emma weer terug op de PAAZ. Dan begint een lange zoektocht naar een verklaring voor haar gedrag en steeds meer raakt ze in de knoop met haar gedachtekronkels. Zelf komt ze er niet uit, maar de arts weet het wel: Emma is manisch depressief. Ondanks de vele downs in dit boek overheerst de up. Met de nodige zelfspot en humor beschrijft ze het reilen en zeilen in haar hoofd en op de psychiatrische afdeling in het ziekenhuis. Ze biedt daarmee een kijkje in een – voor veel mensen – nieuwe wereld. Meer dan in 'PAAZ'* gaat ze nu in op haar eigen gedachten, haar gevoelens, haar gewaarwordingen, echter zonder ook maar een moment te vervallen in een slaapverwekkend monoloog. Integendeel… je blijft lezen en wilt meer. Dit een up en top roman die thuishoort in de upper ten en is gevaarlijk verslavend!