Lotte en Luna wonen op een boerderij met een restaurant voor kinderen. In dat restaurant, dat door de vader van Lotte en Luna wordt uitgebaat, zit elke dag weer dezelfde vreemde jongen. Dat vinden Lotte en Luna op z'n minst merkwaardig. Wanneer ze van Frida, de vroegere dienstmeid, het verhaal over het Beest van Biesland te horen krijgen, slaat hun fantasie op hol. Misschien is deze vreemde snuiter wel ooit het slachtoffer van dit onderwatermonster geweest? Wanneer ze op de koop toe een stapel brieven vinden waarin de jongen zich tot de zee richt, worden ze helemaal wild. Lotte en Luna moeten deze jongen kunnen gevangen zetten, maar hoe?

Het hele verhaal rond de vreemde jongen berust op een misverstand: de vreemde jongen is nl. helemaal geen zombie zoals Lotte en Luna hadden gedacht, maar een doodgewone kerel die verliefd is op een vriendinnetje dat in Turkije woont. Die waarheid wordt naar het einde toe op een drafje verteld. De gebeurtenissen rond de twee meisjes laten op de lezer geen diepe indruk na. Heel wat verhaalingrediënten stellen de geloofwaardigheid van die gebeurtenissen in vraag en het wensvervullende einde doet daar nog een schepje bovenop. Toch bevat het verhaal ook enkele grappige scènes en vondsten zoals de naam van het restaurant ('Plaza patata') of de confrontatie met de moeder die als operazangeres op tv komt. [Sofie De Jonckheere]

Zelfstandig te lezen tweede deel uit de serie over Luna en Lotte wier vader het kinderrestaurant "Plaza Patatta" is gestart in een oude boerderij. Het probleem is dat hij niet kan koken. Moeder is een beroemde operazangeres en daarom veel op reis. Een geheimzinnige jongen duikt op: de geest van een lang geleden verdronken jongen? De meisjes moeten dit zien op te lossen en ook nog helpen in het restaurant, want de volgende dag komt er een grote groep eten. Alles komt op z’n pootjes terecht en een Turkse jongen wordt hun vriend. Het gekke gezin, met lieve ouders en kinderen die veel vrijheid hebben en veel beleven, zal kinderen aanspreken. De grappige zwartwittekeningen in diverse formaten vormen een leuk geheel met het verhaal. Geschreven in een vlotte, lekker leesbare stijl in korte hoofdstukken, die in de inhoudsopgave tezamen het "Plaza Patatta–Menu" vormen. Voorin staat een korte beschrijving van de gezinsleden en de boerderij; achterin de recepten die het restaurant gered hebben en de vraag om snelle recepten, liefst zonder vuur. Vrolijk, grappig (voorlees)verhaal voor kinderen vanaf ca. 8 jaar.