In dit boek vertelt de auteur over haar ontmoetingen met personen met dementie, zowel in het ziekenhuis als thuis. Ze bekijkt de gevolgen voor patiënt en omgeving, en belicht de meest voorkomende problemen: taal, apraxie, onrust, agressie, apathie, desoriëntatie in tijd en ruimte. De verhalen zijn herkenbaar. Vaak gaan ze over jonge mensen met dementie, een helaas steeds groter wordende groep. Moeilijke thema's als euthanasie en erfelijkheid worden niet uit de weg gegaan. Toch is het geen zwaarmoedig boek. Wat het meeste bijblijft, is de openheid waarmee de betrokkenen over dementie praten, tegenover elkaar, maar ook tegenover de auteur. De auteur stelt dat veel artsen de diagnose dementie niet meedelen aan hun patiënten. Nochtans hebben mensen hier behoefte aan; leven in onwetendheid is hard. Het boek is vlot geschreven en leest gemakkelijk. Het begint met een voorwoord van bioloog Christine Van Broeckhoven en biedt achtergrondinformatie over dementie. De verschillende vormen worden besproken, waaruit blijkt dat dementie meer is dan vergeten en de ziekte van Alzheimer. Met (Vlaamse) adressenlijst en eindnoten.