Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Moet dat nou zo??! : het verhaal van Elvis

Peter Schössow (auteur), Edward Van de Vendel (vertaler)

Moet dat nou zo??! : het verhaal van Elvis

In de reeks:
Doelgroep:
Vanaf 3-5 jaar
Genre:
In het park loopt een meisje dat boos en verdrietig is, want haar kanarie is dood. Samen met enkele mensen en dieren die zich haar lot aantrekken, begraaft ze haar vogel. Prentenboek met duidelijke tekeningen in kleur en een indringende tekst. Vanaf ca. 5 jaar.
Onderwerp
Dood
Titel
Moet dat nou zo??! : het verhaal van Elvis
Auteur
Peter Schössow
Vertaler
Edward Van de Vendel
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Gehört das so??! : die Geschichte von Elvis
Uitgever
Haarlem: Gottmer, 2006
[40] p. : ill.
ISBN
90-257-4092-8 9789025740924 (hardback)
Plaatsingssuggestie
Dood (ZIZO)

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 100 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Een meisje met een opvallend tasje en een boos gezicht sleept zich door het park. Ze trekt alle aandacht naar zich toe, die ze even hard van zich afsnauwt, niet een keer, maar nog een keer, en nog een keer. De spanning stijgt, wat is er toch aan de hand? Het antwoord van het meisje grijpt je naar de keel: "Elvis is dood." Elvis is haar vogeltje, dat heel mooi kon zingen, net zoals de échte Elvis. Het verdriet is groot, de steun die het meisje krijgt ook, in ieder geval groot genoeg om mooie herinneringen te kunnen ophalen en weer op eigen kracht verder te kunnen.

Peter Schössow snijdt in dit prentenboek een moeilijk thema aan: de dood. De dood als deel van het leven, het immense verdriet dat de dood met zich brengt. Het verhaal maakt duidelijk dat verdriet heel terecht kan worden geuit, en dat men het niet per se alleen moet beleven. Begripvolle steun en vriendschap -- inclusief de herinnering eraan -- komen eveneens naar voren als noodzakelijke ingrediënten van het leven. Op h…Lees verder
Er loopt een meisje door het park met haar 'mooie rooie lakleer-oma-tasje'. Ze is duidelijk boos op alles en iedereen en roept steeds 'Moet dat nou zo?' De overige parkbezoekers zijn verbaasd en lopen haar nieuwsgierig achterna. Uiteindelijk durft iemand te vragen wat er aan de hand is. Dan vertelt het meisje dat Elvis dood is. Niet Elvis de zanger, maar haar kanarie die ook Elvis heette. Ze maakt haar tas open en laat de vogel zien. Het meisje wordt getroost en met z'n allen begraven ze de vogel. Als ze zich voorstellen hoe de ene Elvis de andere tegen zou komen, moeten ze een beetje lachen 'ondanks de verdrietigheid'. Een bijzonder prentenboek over dood, boosheid, rouw en troost. Het perspectief ligt bij de omstanders: 'wij'. Mooie paginagrote illustraties in warme, meest groen/gele tinten. De achtergrond is steeds wat vager. Stripachtige figuren waarbij emoties als verbazing, boosheid en meelevendheid duidelijk te zien zijn. De tekst is kort en bondig, meestal een regel per bladzij…Lees verder

Moet dat nou zo??!

Ze kwam opeens voorbij, in een park. Ze sleurde een grote omatas achter zich aan en ze keek nogal boos. Wisten wij veel wat er aan de hand was. 'Wij' dat zijn stripachtige figuren: een lange oma- achtige, een kleine ronde opa-achtige, een miniatuur mannetje met een bolhoed en een koffer, een teddybeer, een hond en een vliegend mannelijk elfje. Zij gaan achter het meisje aan, die met de beste neus voorop. (En dan zie je de neus van de hond nog net op de rand van de prent.) Het meisje draait zich boos om en roept: Moet dat nou zo??! Maar ze roept dat niet naar haar achtervolgers, ze roept dat naar andere mensen die zich amuseren in het park. Ze loopt verder en telkens loopt een ander van het groepje als eerste achter aan haar. Het meisje wordt weer boos en zo gaat het door. Totdat de oma-achtige figuur vraagt: Meisje wat is er mis? En dan barst ze los: Elvis is dood. Eerst denken ze aan de zanger maar dan opent het meisje haar tas en zien ze wie Elvis was: een vogeltje. De veer is gebro…Lees verder

Suggesties