Philip Hoorne verrast door zijn klassiek ogende gedichten, voorzien van binnenrijmen en fraaie beelden. Hij is de schaamachtige kleine jongen, snel bedroefd of gestresst, maar die een heel eigen wereld schept, vol verwondering en tegendraadse visies. Tegelijkertijd dient zich een modern levensgevoel aan. Hoorne is de kunstenaar die 't ook allemaal niet precies weet, die bang is zijn hand te overspelen: "inbreng nihil"! Als je terdege beseft dat "vroeg of laat alle dingen stuk gaan", wil je liever niets bewijzen of zelfs maar iets interpreteren. En nóg liever zwijg je, waar anderen schreeuwen. Naast de pijn om het tekort is er ook humor. Die is vaak vervat in absurde fantasieën, waarin je je als lezer moeiteloos laat meevoeren.