Het is geen toeval dat Gerrit Komrij in de door hem gepatroneerde reeks als eerste nummer gedichten van Philip Hoorne publiceert. Hoorne beschrijft immer in klassiek aandoende verzen de problematische bestaanswijze van de moderne mens, maar hanteert daarbij een zekere afstandelijkheid en een duidelijke ironie, die als ultiem redmiddel moet functioneren. De hier verzamelde verzen maken bijgevolg doelbewust een ambivalente indruk. Aan de ene kant gaat het sfeervolle poëzie waarin het afscheid en de voorbije herinneringen worden gekoesterd en bewaard, soms tegen beter weten in. Het gedicht wordt een plaats waarin dergelijke ervaringen bij uitstek opnieuw vorm en intensiteit krijgen. Aan de andere kant wordt dat door en door romantische project echter geregeld geïroniseerd; zo lijkt het er soms op dat de dichter doelbewust het universum van collega's zoals Kopland oproept (met het obligate dode vogeltje en zo) om dat onverhoeds onderuit te halen. Die kritische houding en die revolte blijven echter binnen de perken van de weemoed. In ieder geval weet Hoorne met deze kleine dichtbundel echt indruk te maken. Niets met jou is in ieder geval een bundel voor veel lezers. [Dirk De Geest]

Dit eerste deel van de 'Sandwich-reeks', een door Gerrit Komrij geredigeerde poëziereeks, bevat 33 gedichten rond traditionele poëtische thema's als liefde, ouder worden, en dood. De Vlaming Philip Hoorne schrijft heldere en aansprekende poëzie, in herkenbare en oorspronkelijke beelden, waarbij hij zijn thema's uitdagend oproept zonder ze nadrukkelijk te noemen. Hoorne schrijft niet-rijmende, ritmische verzen die van een grote zintuiglijkheid zijn en sterk persoonlijk van toon, zonder dat de lezer zich een voyeur voelt. Dit is klassiek-moderne poëzie voor een groot publiek, met reminiscenties aan de vroege Kopland en aan de minste zwevende teksten van Herman de Coninck, en dat alles soms met en snufje Komrijiaanse ironie. Verzorgde gebonden uitgave.