Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Een kind van God

Rachida Lamrabet (auteur)
+1
Een kind van God
×
Een kind van God Een kind van God

Een kind van God

Rachida Lamrabet (auteur)
Genre:
In "Een kind van God" vertelt de schrijfster gewone verhalen over ongewone mensen. Ze kruisen elkaar op de bus, in een bejaardentehuis of op een trouwfeest. De verhalen gaan over uitsluiting en vervreemding. Over een oude man en een kleine baby die op elkaar moeten passen, over een jongetje dat niet naar school kan en op zoek gaat naar zijn grootmoeders. Over Ouarda, die door een onmogelijke liefd
Titel
Een kind van God
Auteur
Rachida Lamrabet
Taal
Nederlands
Uitgever
Antwerpen: Meulenhoff/Manteau, 2008
268 p.
ISBN
9789085421474

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Andere talen:

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 100 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Verhalen met een wereldvisie

Een betere timing had de uitgeverij niet kunnen dromen. Rachida Lamrabet (°1970) won afgelopen week de Debuutprijs met het vorig jaar verschenen Vrouwland, en tegelijk verschijnt haar verhalenbundel Een kind van God. Goed voor de verkoopcijfers en persaandacht, maar belangrijker, ook voor de lezer. Roman en verhalenbundel zijn immers complementair, maken deel uit van hetzelfde jonge oeuvre van een auteur die schrijft over een gemeenschap in volle zelfdefiniëring.

En, voor alle duidelijkheid, die gemeenschap bestaat niet alleen uit allochtonen. In Een kind van God geeft Lamrabet ook een stem aan de paranoïde, op regeltjes gestelde blanke ambtenaar of de geëmancipeerde Vlaamse carrièrevrouw. Deze laatste wordt door een gesluierde sollicitante een gebrek aan inlevingsvermogen verweten, iets wat ze zich na aan het hart laat komen. Thuisgekomen speldt ze zich een zijden foulard op en ontdekt ze hoe ze, als onder Hades' helm, uit het oog van de openbaarheid verdwijnt en een nieuw s…Lees verder

Verschil mag er zijn

Dit is de laatste aflevering van de Leesclub over Rachida Lamrabets Een kind van God . Vorige woensdag modereerde Marc Reynebeau de Leesclub Live in Passa Porta in Brussel. Hij krijgt hier het slotwoord. Voor uw laatste commentaren, ga snel naar www.standaard.be/leesclub.

Zelden kwam een debutant zo opvallend de Vlaamse literatuur langs de grote deur binnen als Rachida Lamrabet. In 2006 won ze de verhalenwedstrijd van Kif-Kif, haar debuutroman Vrouwland (2007) werd bekroond met de Vlaamse debuutprijs en is aan een Duitse vertaling toe, voor haar verhalenbundel Een kind van God (2008) kreeg ze de BNG Nieuwe Literatuur Prijs.

Als minister van Cultuur Bert Anciaux haar ook nog eens 'een straffe madam' noemde, had dat alles te maken met haar thematiek en haar persoonlijke engagement daarin. Lamrabet behoort immers tot de zeldzame 'allochtone' jonge schrijvers. Maar ze heeft een hekel aan die wat paternalistische, zelfs ietwat stigmatiserende term: 'Ik schrijf in het Nederlands, niet in het allochtoons'.

Lamrabet rekent haar werk kortweg tot de Vlaamse en Nederlandse literatuur. Zoals elke auteur schrijft ze vanuit haar specifieke achtergrond, die nu eenmaal Marokkaans-Belgisch is en deel uitmaakt van de diversiteit in het Vlaamse landschap. …Lees verder

Langzaam of twee keer

Rachida Lamrabet kwam langs de grote poort de literatuur binnen. Voor haar debuutroman Vrouwland kreeg ze de Debuutprijs. Amper een jaar later verscheen de verhalenbundel Een kind van God, waarvoor ze de BNG Nieuwe Literatuurprijs kreeg, een prijs die jonge veelbelovende auteurs bekroont. Terecht of overroepen? Walter van den Broeck, notoir auteur van sociale romans, vindt alvast: 'Lamrabet verrijkt het palet van de Vlaamse letteren.'Lees en discussieer mee: uw vragen, bedenkingen en reacties zijn zeer welkom op www.standaard.be/leesclub

Tien verhalen telt Een kind van God, Rachida Lamrabets nieuwe boek. Daarin worstelen gewone mensen met hun omgeving, de vreemde cultuur waarin ze terecht zijn gekomen, hun religieuze overtuiging en die van de anderen, en de wereld in het algemeen. Ook worden we binnengeleid in problematische deelomgevingen, zoals een sollicitatiebureau, een bejaardenhuis, een gevangenis, een psychiatrische instelling, enzovoorts. Zo op een rijtje gezet lijkt het alsof we met een handboek voor hulpverleners te maken hebben. Laat van meet af aan duidelijk zijn: dàt is het dus allesbehalve! Wel is de bundel een staalkaart van Lamrabets talent. Zij beschikt over een benijdenswaardig observatie- en inlevingsvermogen, en over de gave maatschappelijke conflicten vergezeld te laten gaan van deernis om De Mens en zijn eeuwige tekort. Haar stijl is aantrekkelijk zonder nadrukkelijk de aandacht op zichzelf te vestigen. De lezer weze dus gewaarschuwd, want deze verhalen mogen zich dan al vlot laten lezen, er s…Lees verder

Passanten in de grootstad

Rachida Lamrabet, die eerder deze week voor haar roman Vrouwland de Debuutprijs kreeg, bewijst in de verhalenbundel Een kind van God opnieuw dat de multiculturele maatschappij een bron van dwingende verhalen is.

Vergis u niet: het motto van Een kind van God, toegeschreven aan 'Mohamed', is niet ontleend aan de profeet Mohamed. Rachida Lamrabet (1970) haalde de vraag 'Het leven willen, wat wil dat zeggen, het leven willen?' uit Hongerjaren van Mohamed Choukri (1935-2003), een Marokkaanse schrijver die ze erg bewondert. Dat de doorsnee Vlaamse lezer meteen aan de profeet denkt als hij de naam Mohamed hoort, zegt veel. Meer dan een handvol banale feiten kent die lezer niet van de Arabische cultuur. Niet dat Lamrabet met haar werk de lezer terecht wil wijzen, verre van. Maar sluipenderwijs doet ze dat wel, al was het maar doordat in haar verhalen personages van verschillende origines heel natuurlijk hun plek krijgen.

Een goed leven, een leven waarin ze zichzelf en tevreden kunnen zijn: daar zijn Lamrabets personages naar op zoek. Onder hen zijn een zwarte bejaardenverpleegster, een Roma-jongen, een godsdienstwaanzinnige moslima, een Turkse verslaafde moeder wier zoon in een streng-christ…Lees verder

Als blanke Belg is het moeilijk je voor te stellen hoe het is om met racisme geconfronteerd te worden, maar voor veel allochtonen is het dagelijkse kost. Ze krijgen zowel te maken met vulgaire, expliciet racistische praat en zelfs geweld, als met ogenschijnlijk onopvallende en niet kwetsend bedoelde vormen van discriminatie. In de verhalenbundel Een kind van God heeft Rachida Lamrabet allerhande uitingen van 'ongewenst zijn' in haar verhalen verwerkt. Ze doet dat met een grote vanzelfsprekendheid en vanuit het perspectief van 'de allochtoon'. Een allochtoon die er in heel wat verhalen op een heel evidente manier mee omgaat. Het zorgt er meteen voor dat de verhalen niet in de eerste plaats als een maatschappelijke aanklacht overkomen. Lamrabet is een schrijfster met literaire kwaliteiten en ambities, zoveel is duidelijk. Dit boek is dus geen pamflet, Een kind van God sluit veeleer aan bij een roman als Het derde huwelijk van Tom Lanoye, die gaat over schijnhuwelijk…Lees verder
De 38-jarige Vlaamse schrijfster en juriste, werkzaam bij het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, ontving in 2006 de prijs 'Kleur de kunst!' voor het verhaal 'Mercedes 207'. Haar debuutroman 'Vrouwland' werd bekroond met de debuutprijs 2008. Deze nieuwe bundel bevat twaalf verhalen, waaronder 'Mercedes 207’. De spanningen tussen de generaties, tussen hunkering naar roots en vernieuwing vormen een terugkerend motief. Ook het thema van het schuldig verzuim duikt op, naast de uiteenlopende, persoonlijke invullingen die de diverse personages aan hun geloof geven. Allemaal zijn ze op zoek naar hun identiteit in een complexe wereld, geregeerd door sociaal-economische wanverhoudingen en machtsmisbruik. In 'Meneer Dubois' moet Calixe afrekenen met hedendaags én met historisch racisme. Een boeiende verhalenbundel, inhoudelijk rijk geschakeerd, geschreven in een trefzekere stijl die een breed publiek kan boeien. Vrij kleine druk.

Over Rachida Lamrabet

CC BY 2.5 nl - Foto van/door Koen Broos, huisfotograaf

Rachida Lamrabet (Sidiboujedain, 1970) is een Belgisch schrijfster en juriste van Marokkaanse origine.

Levensloop

Lamrabet immigreerde met haar ouders naar België in 1972. Haar werk is sterk geïnspireerd door de thema's migratie en identiteit. Lamrabet was daarnaast ook juriste voor Unia (Interfederaal Gelijkekansencentrum).

In 2006 won ze de Kif Kif literatuurprijs "Kleur de kunst!" met het verhaal Mercedes 207. Het werd opgenomen in Kif Kif. Nieuwe stemmen uit Vlaanderen, een bundel verhalen van Nederlandse, Vlaamse, autochtone en allochtone jonge schrijvers waaronder ook Malika Chaara.

In 2007 debuteerde Lamrabet met Vrouwland, een verhaal over jonge mensen die dromen van een beter leven. Vrouwland won in 2008 de Debuutprijs van Boek.be met medewerking van de Provincie Antwerpen. Ze won de BNG Nieuwe Literatuurprijs 2008 voor Een kind van God.

In 2020 krijgt Lamrabet de …Lees verder op Wikipedia