Nagenoeg iedereen kent de succesvolle jeugdboeken over Tiny. Vele lezers zullen dan ook goede herinneringen hebben aan deze serie over het dagelijkse en rooskleurige leven van het jonge schoolmeisje Tiny en haar hond Poeffie. Rick de Haas herneemt dit concept in een gemoderniseerde en avontuurlijke vorm met een boekenreeks over Elmo, een jongen die samen met zijn hond Tuur en oma aan zee woont. In Elmo en de grote storm (Leopold, 2006) en Elmo en het geheim van Sinterklaas (Leopold, 2007) kregen we al een kijkje in het leven van de vuurtorenbewoners.

In dit nieuwe verhaal zorgt een dik sneeuwtapijt aanvankelijk voor heel wat winterpret. Maar als de sneeuw maar uit de lucht blijft vallen, krijgen de dieren het écht te koud. Eén voor één (en zelfs met de hele familie tegelijk) komen ze aankloppen bij de vuurtoren: uilen, meeuwen, hazen, vogels, egels, muizen en eekhoorns. Oma en Elmo zorgen voor een aangename logeerplek op de wenteltrap. Dan duikt een laatste gast op: een vos. Het is echter zeer de vraag of hij wel een ideale combinatie vormt met de andere dieren.
Dit aangename voorleesboek bevat kleurrijke prenten waarmee kleuters het verhaal ook vlot kunnen begrijpen zonder de tekst. Voor jonge lezers, die voldoende technisch kunnen lezen, is dit dan weer een leuk en gemakkelijk tussendoortje. Hoewel de eenzame woonplek in een vuurtoren geen alledaags tafereel is, zal elk kind zich in dit verhaal kunnen herkennen. Spelen in de sneeuw spreekt ook in tijden van de opwarming van de aarde tot de verbeelding, en het verstrekken van hulp aan hulpbehoevende dieren is iets waar kinderen zich gemakkelijk in kunnen vinden. Die invalshoek maakt dit boek ook erg leerrijk: in de loop van het verhaal ontdekken kleuters dat een vos wellicht geen speelkameraadje is van vogels en muizen, en leren ze welke dieren een winterslaap doen en welke 's nachts wakker zijn.

De prachtige tekeningen trekken de aandacht met hun afwisseling van koude kleuren voor buitentaferelen en warme kleuren in de vuurtoren. Ze kunnen het verhaal bovendien zelfstandig vertellen: de tekst lijkt dan ook overbodig te zijn. Door de korte zinnen heeft die tekst nochtans een vlot tempo, al is er zo minder tijd om alle details op de prenten goed te observeren. Dit geslaagde prentenboek verdient daarom meer dan één leesbeurt. [Kathleen Gielis]

Als Elmo op een ochtend wakker wordt heeft het gesneeuwd. Hij geniet volop van de sneeuw. ’s Avonds valt er nog meer sneeuw. En de dagen erna nog meer. Allerlei dieren komen in de vuurtoren logeren tot de sneeuw weer weg is. Al snel blijkt dat de vuurtoren wel erg vol is met al die gasten: de een slaapt ‘s nachts, de ander overdag; het ruikt muf; overal liggen keutels en het eten raakt op. Op een dag klopt vos aan. Ook hij wil graag in de vuurtoren schuilen. Dan vermoedt Elmo dat de vos de meeuw heeft opgegeten. Na 'Elmo en de grote storm' en 'Elmo en het geheim van Sinterklaas'* is dit het derde prentenboek over Elmo die met zijn oma en zijn hond Tuur in een vuurtoren aan zee woont. Sfeervol en humoristisch fullcolourprentenboek met speelse aquarellen waarop veel is te zien. Het verhaal en de illustraties zijn herkenbaar en sluiten aan bij de belevingswereld van jonge kinderen. Op iedere pagina vlot geschreven, eenvoudige tekst in korte zinnen. Mooi winterboek! Vanaf ca. 4 jaar.

Samen met zijn oma en zijn hond Tuur woont Elmo in een vuurtoren. Als hij op een ochtend wakker wordt, heeft het gesneeuwd. De hele dag speelt hij buiten. ’s Avonds neemt oma de geit en de kip mee naar binnen, want het gaat vast nog meer sneeuwen. Inderdaad: de volgende dag ligt de sneeuw een meter dik. De dieren krijgen het koud en komen naar de vuurtoren om een warm plekje te zoeken: vogels, konijnen, vleermuizen, egels, enzovoort. Elmo geeft ze allemaal een bedje op de trap, maar na een tijdje wordt de vuurtoren wel erg vol. Bovendien hebben de gasten allemaal andere gewoonten: de een slaapt 's nachts, de ander overdag. Oma is ook niet blij meer, want het ruikt muf, overal liggen keutels en het eten raakt op. En dan komt er ook nog een vos bij ... Dit is het derde prentenboek over Elmo. De tekst is vlot geschreven in korte zinnen. Het thema is herkenbaar en door de vele dieren heel leuk voor kinderen. Wanneer de vos zijn intrede doet in het verhaal, wordt het zelfs een beetje spannend. Hij is ongehoorzaam en Elmo verdenkt hem ervan Meeuw opgegeten te hebben. Elmo jaagt hem het huis uit, maar gelukkig gaat het om een misverstand en om het goed te maken mag vos zolang blijven als hij wil en zelf een slaapplaats kiezen. Wanneer de sneeuw smelt en alle winterslapers het huis verlaten, blijft er eentje over. Wie zou dat wel zijn? Het geheel is sfeervol en kleurrijk geïllustreerd. De prenten vullen afwisselend een hele of dubbele bladzijde en er ze zitten boordevol leuke details.