In een Amsterdams grachtenpand woont Willem Noordgeest, telg uit een geslacht van rijke handelaren, voormalig koopvaardijschipper, slagerszoon. Hij heeft zijn jongensdroom, recht doen aan de familie-eer, met onstuitbare ambitie bereikt. Maar zijn kinderen, moderne jongeren, zien daar niets in. Ze stellen lastige vragen, met name over de Ghanese hulp die plotseling verdwenen is. Na een rampzalig kerstdiner loopt zijn dochter weg. Met dit gelaagde verhaal wordt het Nederlandse slavernijverleden verbonden aan de hedendaagse slavernij. De hoofdpersoon is, hetzij door genen, hetzij door een moeilijke en armoedige jeugd, even gewetenloos en zelfzuchtig als de slavenhandelaren van toen. Hij leeft voor status en bezit. De verhaallijn is chronologisch, afgezien van de terugblikken naar het verleden. Het taalgebruik is eenvoudig en heel concreet; gedachten gaan zelden in op diepere gevoelens. De schrijver (1974) won de Academica Literatuurprijs met zijn debuut 'Sneeuweieren'. Wat betreft de thematiek van slavernij erg interessant, maar qua stijl meer een jongensboek dan een psychologische roman. Normale druk.