De 9-jarige Luuk is met zijn ouders voor een paar dagen op vakantie in Rome. Ze bezoeken allerlei bezienswaardigheden, maar Luuk is vooral geïnteresseerd in de Mond van de Waarheid die beschreven wordt in zijn lievelingsboek ‘Het geheim van de afgebeten vingers’. Luuk maakt kennis met prinses Anna Barberini, die achter de Mond van de Waarheid zit om de vingers af te hakken van iedereen die liegt. Zij vertelt dat de geraamtes die in standbeelden zitten die aangetast worden door de uitlaatgassen geen rustplaats vinden en gedoemd zijn te blijven zwerven. Samen met Anna gaat Luuk in de nachtelijke uren op zoek naar een oplossing. Zelfstandig te lezen vervolg op ‘Het geheim van de afgebeten vingers’* (1990), maar er wordt in het verhaal vaak naar dit boek verwezen zodat de jonge lezer die het niet kent het zeker nog zal willen lezen. Het verhaal leest vlot, met de nodige humor, en kent een mooie spanningsopbouw. De verwijzingen naar de milieuproblematiek hadden iets minder nadrukkelijk mogen zijn. De zwart-witte waterverfillustraties passen goed bij de sfeer van het verhaal. Vanaf ca. 8 jaar.