Een herdruk van een bundel bewerkingen op rijm van zes bekende sprookjes die in het kader van de Kinderboekenweek opnieuw uitgegeven wordt. Noch de inhoud, noch de illustraties zijn veranderd, slechts het omslag, waar nu de afbeelding van de wolf voorop geplaatst is in plaats van achterop. In de karikaturale stijl van de auteur worden de sprookjes niet alleen naar een hedendaagse setting verplaatst, maar is ook de afloop soms totaal anders: Assepoesters prins hakt hoofden af, Jakobs moeder (uit Jakob en de bonestaak) en Goudhaartje worden opgegeten, Sneeuwwitje en de dwergen (ex-jockeys) worden rijk door te gokken met behulp van de toverspiegel en Roodkapje schiet de wolf dood. De vertaling, aangepast aan Nederlandse situaties, is zeer geslaagd en benadert in stijl en woordgebruik zeer dicht het origineel. De paginagrote illustraties in dezelfde karikaturale stijl sluiten daar zeer goed bij aan. Al heeft het boek het formaat van een prentenboek, de inhoud is bestemd voor lezers die afstand kunnen nemen van de gebruikelijke sprookjesversies (op basis van recensie (1982) van Rian van de Sande). Vanaf ca. 9 jaar.

In zijn typische herkenbare stijl herschreef Roald Dahl dertig jaar geleden zes gekende en minder gekende sprookjes. De liefelijke verhaaltjes worden er heel wat bloederiger en woester door. Hierdoor is de plot ook helemaal anders dan hetgeen we kennen. De rijmen zijn vaak vaak hilarisch en leiden je heel snel weg van het vertrouwde sprookje. Assepoester trouwt niet met de prins die haar schoentje vond maar wel met een pottenbakker, Sneeuwwitje komt bij zeven ex-jockeys en bezorgt hen zoveel geld dat ze ongestoord kunnen gokken en Roodkapje is de wolf veel te slim af.
De illustraties waren een kolfje naar de hand van Quentin Blake en het boek wordt extra aantrekkelijk gemaakt door de kleine illustraties tussen de tekst door. Ze sluiten zeer mooi aan bij het verhaal en zorgen ervoor dat je helemaal ondergedompeld wordt in de sfeer. Op de achterflap lees je dat de herschreven verhalen bloediger en woester worden maar eigenlijk worden ze door de verrassende wendingen vooral veel humoristischer.
De Nederlandse vertaling leest heel vlot en ook het rijmen is zeer geslaagd, wat geen evidentie is bij een vertaling.