Zwarte komedie over een ongewone familiegeschiedenis
Titel
Cookie's fortune / dir. by Robert Altman ; written by Anne Rapp
Regisseur
Robert Altman
Scenarist
Anne Rapp
Componist
David A. Stewart
Acteur
Glenn Close Julianne Moore Liv Tyler Chris O'Donnell Charles S. Dutton Patricia Neal
Taal
Engels
Uitgever
Spakenburg: HOM Vision, 2000 | Andere uitgaves
1 dvd-video
Oorspr. opname
1998
Speelduur
ca. 118 min.
Aantekening
Engels gesproken Ondertiteling: Nederlands
EAN
8713423553900

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 12 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Amerikaanse speelfilm uit 1998 onder regie van Robert Altman. Met Glenn Close, Julianne Moor, Liv Tyler, Patricia Neal, Charles S. Dutton. Het verhaal van deze film speelt zich af in een klein plaatsje in Mississippi, in het zuiden van de Verenigde Staten. De excentrieke oude weduwe Cookie woont alleen in een statig huis. Een vriendelijke dikke zwarte huisvriend komt haar nog wel eens gezelschap houden. In de buurt wonen twee nichten: Camille, een dominante betweter, en Cora, een volgzaam type met een onhandelbare dochter. Als de oude Cookie besluit dat haar leven zo mooi is geweest, pleegt ze zelfmoord. Camille die op hetzelfde moment langs komt, wil niets van een zelfmoord weten en besluit het aan te sturen op een roofmoord. De plaatselijke politie, aangevuld met twee experts van buiten, start een grondig onderzoek. Muziek & Beeld (21-1-2000): 'Een studie naar Amerikaanse cultuur in zijn meest bizarre vorm (...).' Jan Pieter Ekker (Volkskrant 12-8-1999): 'Cookie's Fortune is ook ni…Lees verder

Over Robert Altman

Robert Bernard Altman (Kansas City, 20 februari 1925 – Los Angeles, 20 november 2006) was een Amerikaanse filmregisseur die bekendstond om zijn bijzondere films die naturalistisch zijn met een origineel perspectief.

Kenmerken van zijn films

Als regisseur gaf Altman de voorkeur aan verhalen die de intermenselijke relaties tonen. Hij verklaarde dat hij meer geïnteresseerd is in personages dan in ingewikkelde verhaallijnen. Als dusdanig neigde hij ernaar om slechts een basisplot voor de film te schetsen. Hij verwees naar het scenario als "blauwdruk" voor de actie en stond zijn acteurs toe om dialogen te improviseren.

Altman geloofde niet dat de toeschouwer zijn film na één keer kijken gezien kon hebben. Altman zei hierover: "Pas nadat je mijn films gezien hebt en weet wat het verhaal is en wat er gaat komen, pas dan worden ze interessant. Bij een tweede keer kijken hoef je je ook geen zorgen meer te maken over d…Lees verder op Wikipedia

Suggesties

Publicaties over dit werk in de bibliotheek