Satire op het moderne Hollywood waarin een machtige Amerikaanse filmproducer zo van streek raakt van anonieme doodsbedreigingen die hij ontvangt, dat hij een moord pleegt
Onderwerp
Hollywood
Taal
Engels
Uitgever
Paramount, 2007
1 dvd-video
Oorspr. opname
1992
Speelduur
119 min.
Aantekening
Taalkeuze: Engels, Frans, Spaans Ondertiteling: Nederlands, Engels voor slechthorenden, Engels, Deens, Fins, Frans, Noors, Spaans, Zweeds
EAN
8714865500361

Beschikbaarheid in Vlaamse bibliotheken

Meer dan 48 keer in Vlaamse bibliotheken

Besprekingen

Amerikaanse satire uit 1992 onder regie van Robert Altman (o.a. MASH, Nashville). Gebaseerd op de roman van Michael Tolkin. In de hoofdrollen spelen o.a. Tim Robbins, Greta Scacchi, Whoopi Goldberg. De film is een satire op Hollywood waarin een machtige filmproducer zo van streek raakt van anonieme doodsbedreigingen die hij ontvangt, dat hij een moord pleegt. Joyce Roodnat (NRC): ‘Wat The player tot zo’n eminente film maakt is de heftigheid waarmee Altman de waanzin van de angstig gesloten Hollywood-gemeente afschildert. De absurde etiqettes, het vergaand dagelijks snobisme en de bespottelijke zelfverzekerdheid waarmee de grootste bek vanzelfsprekend de grootste macht uitoefent, ze worden vastgenageld en met een vileine spot bespuugd. The player is opgezet zoals Altman zijn genrestukken graag heeft: breed en diep, met heel veel personages in kleine tot piepkleine rollen, die allemaal cruciaal zijn voor het complete beeld. (…) En dus barst het van de beroemde gezichten in de meest onve…Lees verder

Over Robert Altman

Robert Bernard Altman (Kansas City, 20 februari 1925 – Los Angeles, 20 november 2006) was een Amerikaanse filmregisseur die bekendstond om zijn bijzondere films die naturalistisch zijn met een origineel perspectief.

Kenmerken van zijn films

Als regisseur gaf Altman de voorkeur aan verhalen die de intermenselijke relaties tonen. Hij verklaarde dat hij meer geïnteresseerd is in personages dan in ingewikkelde verhaallijnen. Als dusdanig neigde hij ernaar om slechts een basisplot voor de film te schetsen. Hij verwees naar het scenario als "blauwdruk" voor de actie en stond zijn acteurs toe om dialogen te improviseren.

Altman geloofde niet dat de toeschouwer zijn film na één keer kijken gezien kon hebben. Altman zei hierover: "Pas nadat je mijn films gezien hebt en weet wat het verhaal is en wat er gaat komen, pas dan worden ze interessant. Bij een tweede keer kijken hoef je je ook geen zorgen meer te maken over d…Lees verder op Wikipedia

Suggesties

Publicaties over dit werk in de bibliotheek