Graves (1895-1985) is als dichter, prozaïst, criticus, essayist en mythograaf een der veelzijdigste figuren uit de Engelse letteren. In Nederland is hij vooral bekend als de auteur van het tot televisieserie bewerkte 'Ik, Claudius'. In 1929 schreef hij, als afrekening met een gehaat verleden, deze autobiografie over de jaren 1895-1926, die hij overigens niet heeft voortgezet. Op laconieke, sarcastische toon vertelt hij vooral over zijn ervaringen in Frankrijk aan het front in de Eerste Wereldoorlog, die hem een shell-shock van tien jaar opleverden. Het contrast tussen de door verliezen en Franse ongastvrijheid gedemoraliseerde loopgravensoldaten en de hysterische oorlogshitsers in het veilige vaderland wordt erg duidelijk getekend. Meer dan het bekende boek van Remarque ('Van het westelijk front geen nieuws') zowel van literair als (oorlogs)historisch belang. Licht herziene vertaling met een nieuw voorwoord van Stefan Brijs.